Weekend alleen weg; do or don’t?

De foto hieronder postte ik weken geleden op Instagram. Deze tekst kwam zo binnen dat ik ook echt besloot mijn weekend weg alleen te boeken. Inmiddels is mijn weekend alleen weg, helaas, voorbij. In de Mariekes Weekly kon je al lezen wat ik zoal heb gedaan. In deze blog kun je vooral lezen hoe ik het heb ervaren of het voor herhaling vatbaar is en of ik het een volgende keer anders zou doen.

Waarom een weekend alleen weg?

In een eerdere blog kon je al lezen waarom ik een weekend helemaal alleen weg wilde. Hoofdreden was vooral om even niet te hoeven zorgen en na te denken voor vier personen. Weet niet hoe dat met jullie zit? Maar ik vind dat zo nu en dan echt behoorlijk vermoeiend. Daarnaast was het voor mij ook de uitgelezen kans om eens uit mijn comfortzone te komen en iets alleen te ondernemen. Om zelf keuzes te maken zonder te overleggen en om eigenlijk ook weer mezelf een beetje terug te vinden. Als je al vrij lang samen bent, kun je jezelf zo aanpassen dat je soms niet meer weet wat je nou zelf eigenlijk nog wel leuk vindt. Genoeg om uit te zoeken dus voor mezelf. En een zeer goede reden om dit weekend ook daadwerkelijk tot uitvoer te brengen.

Mezelf herontdekken

Eigenlijk begon dat min of meer al met het boeken van het weekend weg. Kan en durf ik dit wel? Is helemaal alleen zijn echt iets voor mij? En hoe ga ik me redden zonder man en gezin. Allemaal vragen die ik mezelf al eerder stelde. Voor 2010 kon ik dit soort dingen ook prima alleen, dus waarom nu dan eigenlijk niet? Ben ik echt zo afhankelijk geworden van man en kinderen. Ik zou het mee gaan maken, want de boeking was gedaan en annuleren (kon wel kosteloos), maar was voor mij geen optie.

Plan van aanpak

Waar ik normaal een hele planning heb als ik wat ga doen, had ik dat nu eigenlijk helemaal niet. Ik had slechts één afspraak staan, waarvan ik zeker wist dat deze door zou gaan. Die afspraak maakte ik al meteen op de dag na het boeken van het hotel. Via social media ken ik een aantal mensen die in de omgeving wonen van waar ik geboekt had. Een aantal wilde ik wel echt graag ontmoeten en dus benaderde ik ze en sprak af onder voorbehoud aangezien het nog wel even zou duren voor het zover zou zijn.

Ineens is het zover

Weken leefde ik er naartoe en ineens was het vrijdag, de dag van vertrek. Ik was er klaar voor, althans dat hoopte ik dan. Met hoofdpijn van de spanning stapte ik in de auto. Mijn eigen muziek in een afspeellijst gezet en shuffle play van Deezer aan. Zo kwam ik er al gauw achter dat ik de door mij geliefde hardstyle eigenlijk wel gemist had in de afgelopen jaren tijdens het autorijden. Net als het autorijden zelf trouwens, want lange stukken rijdt de man meestal zelf. Op die manier kan ik namelijk altijd mijn blog en social media bijwerken. Maar ik vond het dus heerlijk om lekker achter het stuur te kruipen en twee uur te rijden zonder onderbreking.

De afspraak

De afspraak die ik had staan, was zo ontzettend leuk, dat ik eigenlijk, heel erg misschien of misschien juist wel goed ook, weinig aan het thuisfront heb gedacht. Het was gezellig, ik heb gelachen en genoten en was gewoon weer even Marieke. Niet de vrouw en moeder van. Mijn voordeel was nu wel dat ik de hele avond onder de pannen was en ik me geen moment alleen heb gevoeld. Ok misschien op de momenten dat ik mijn gezelschap niet kon verstaan vanwege het dialect wat er gesproken werd. Maar ook dat had zo zijn charme en de hele avond was voor herhaling vatbaar.

Ongepland

Mijn tweede dag was totaal niet gepland. Hoewel ik vrijdags nog wel een berichtje had gekregen van iemand die ik graag wilde zien. Ik ben met haar dus ook gaan drinken en shoppen. Wat enorm gezellig was. En net, als de afspraak van de avond er voor, wil ik dit nog zeker eens over doen.

Alleen

Maar toen was ik ineens helemaal alleen. Ik had, mede dankzij een tip, bedacht om naar Maastricht te gaan. De drukte en gezelligheid van de stad opzoeken. Maar nog niet eerder bezocht ik op deze manier een stad en al gauw merkte ik dat ik dit toch wel moeilijker vond dan ik had gedacht. Sterker nog, ik belde vaker dan me lief was met het thuisfront, omdat ik me echt alleen voelde in deze grote stad. Gelukkig werd dat thuis wel aangevoeld en was het ook geen probleem. Toch vond ik het zelf vooral niet zo leuk, want tenslotte wilde ik een weekend weg zonder man en kinderen. Deze missie is dus enigszins mislukt, hoewel ik al enorm uit mijn comfortzone kwam door toch naar Maastricht te gaan. Die overwinning heb ik in ieder geval behaald. Overigens is Maastricht zeker de moeite waard om nog eens naartoe te gaan, gelukkig mag dat in mei alweer.

Hoe heb ik het ervaren?

Eerlijk? Ik vond het echt heerlijk en heb echt wel genoten. Vooral van het ontmoeten van nieuwe mensen heb ik zo’n ontzettende energie boost gekregen, dat het echt wel smaakt naar meer. Het geeft toch rust in mijn hoofd. Het ontbijt daarentegen vond ik wel tegen vallen, voelde me echt wel een beetje zitten en ben dan ook de tweede ochtend lekker op mijn kamer gaan zitten, dat was dus niet mijn ding. Het alleen avondeten, in dit geval de allerallerlekkerste sushi eten, vond ik wel echt heerlijk.

Hoewel ik me in Maastricht enorm alleen heb gevoeld, vond ik het voor mezelf wel echt heel erg goed. Ik ben uit mijn comfortzone gekomen en dat was precies de bedoeling, het was een challenge voor mezelf. Voor mezelf kan ik wel zeggen dat die is geslaagd. Toch zijn er ook wel dingen, die ik een volgende keer echt anders zou doen.

Do’s

  • een hotel boeken, niks zo lekker als er toch ook een beetje voor je gezorgd wordt.
  • afspraken plannen ruim van te voren en zorgen dat het weekend wat drukker is met andere mensen om heen.
  • ‘s avonds, net als nu, heerlijk genieten van lekker eten, al of niet in gezelschap van andere mensen.
  • als ik weer deze kant op ga, moet ik echt weer die lekkere sushi eten.
  • een goede planning maken (als transportplanner zou ik dat toch moeten kunnen ;))
  • meer foto’s maken met mijn Nikon.

Don’ts

  • ik zal geen afspraken meer maken onder voorbehoud. Dit werkt gewoon niet fijn. Op die manier zet ik mezelf enorm voor het blok en moet ik ineens spontaan dingen gaan bedenken, terwijl ik meer het type ben die alles geregeld wil hebben van te voren.
  • een hotel boeken met twee losse bedden in plaats van een tweepersoonsbed.
  • zonder goede voorbereiding weggaan. Dat deed ik nu wel, maar dat is dus niet goed bevallen. De volgende keer dus meer verdiepen in de bezienswaardigheden van een gebied.
  • Minder met het thuisfront bellen, want nu was dat gewoon teveel naar mijn gevoel.

Er komt dus zeker nog een volgende keer, maar eerst gaat de man nog lekker een weekendje alleen weg. Zouden jullie helemaal alleen weggaan? Ik lees het graag hieronder in de comments.

Volg me ook op Instagram, Facebook en Pinterest.

Volg:

8 Reacties

  1. 8 december 2018 / 9:17 pm

    Fijn dat het beviel! Ik ben toen de jongste nog geen jaar was bijna 2 weken in de VS geweest. Heerlijk! En over 2 weken ga ik een weekendje naar Rome, daar heb ik nu al zin in 🙂

    • Marieke
      Auteur
      9 december 2018 / 9:21 pm

      Oh wauw!! Ook helemaal alleen? Knap hoor, zeker als ze nog zo klein zijn. Al heb ik er nooit echt problemen mee gehad om weg te gaan zonder kinderen.
      Heerlijk naar Rome!! Geniet ervan!!

  2. Patricia
    5 december 2018 / 5:10 pm

    Hey topper,
    Ik vind je echt stoer!!!
    Mag dit ook wel eens gaan doen haha.
    Ben een keer alleen weg geweest naar mijn schoonzus in Den-Haag. Heb niets met haar ondernomen alleen daar geslapen. Maar was al een hele stap voor mij toen.
    Voelde mij ook wel stoer.
    Maar volgende keer naar Groningen???
    Zal plannen we leuke dingen.

    • Marieke
      Auteur
      6 december 2018 / 8:24 am

      Maar alleen daar slapen is ook al een hele stap toch. Ik moest dit doen voor mezelf.
      Wie weet. Ik heb echt mijn hart verloren aan Limburg.

  3. 5 december 2018 / 11:57 am

    Ergens is het (denk ik) ook goed dat je op het thuisfront kon terugvallen en wilde terugvallen. Je gezin is ook jou en net zo goed me time toch? Je hoefde ze ieg even niet te verzorgen. Dat de grootte van de stad je nietig laat voelen kan ik me voorstellen.

    • Marieke
      Auteur
      6 december 2018 / 8:23 am

      Ja je hebt gelijk ook. Zo had ik het nog niet bekeken. Was gewoon te streng voor mezelf. Het thuisfront is tenslotte gewoon mijn basis.

  4. Marcia Kan
    5 december 2018 / 7:27 am

    Dapper van je en ook een beetje een les voor een volgende keer. Maastricht is zó leuk! Ik ben nog nooit een weekend zonder mijn gezin weg geweest en heb die behoefte ook niet. We moeten doordeweeks al zoveel, waardoor ik juist graag in het weekend lekker (kneuterig) samen met ze ben. Maar ieder zijn ding!

    • Marieke
      Auteur
      5 december 2018 / 7:29 am

      Absoluut een les voor de volgende keer.
      En snap ik ook wel hoor. Kneuterig is ook lekker.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.