Liefde, avondwake en mooie uitvaart – Mariekes Weekly 25-2019

Afgelopen week gaat de boeken in als de meest kloterige week sinds tijden, ondanks dat er ruimte was voor een lach, een traan en onwijs veel liefde. Afscheid nemen van mijn broer viel me zwaarder dan ik dacht. Maar zelden zag ik zo’n mooie uitvaart.

Maandag

Ga ik werken en ik merk dat het fijn is om onder mijn collega’s te zijn. Om mijn verdriet met hun te kunnen delen en hun medeleven te mogen ontvangen.

Mijn vriendin komt ‘s avonds eten brengen, zodat dat voor ons even een zorg minder is . Superlief van haar.

Dinsdag

Ben ik vrij in verband met de avondwake van mijn broer, maar mag ik me eerst melden bij de gynaecoloog voor de blaasontsteking die geen blaasontsteking is, maar ze vermoedt wel een ontsteking aan mijn baarmoeder en dus krijg ik preventief een kuur. Daarnaast mag ik bloed laten prikken en wordt er urine op kweek gezet. En nu maar weer wachten op uitslagen.

Omdat er bij de pedicure een plekje vrij is gekomen en ik toch moet wachten tot de man klaar is met werken, laat ik lekker mijn voeten verwennen en voorzien van een nieuw kleurtje nagellak.

De kinderen vermaken zich prima op de bso en bij mijn vriendin.

Vandaag heb ik de allerlaatste mogelijkheid om mijn broer te zien tijdens de avondwake. Het valt me allemaal veel zwaarder dan ik aanvankelijk toe wilde geven. Gelukkig valt de, vooraf voorspelde, drukte enorm mee en stiekem vind ik dat helemaal niet erg. De avondwake is mooi en ik voel liefde van de mensen die langs komen.

Woensdag

Ondanks dat het maandag echt wel fijn voelde om op mijn werk te zijn, blijf ik toch thuis. Het is chaos in mijn hoofd en ik heb dikke ogen van het huilen, wat me er ook niet veel mooier opmaakt. Gewoon een dag niks is zo ontzettend fijn na veel rennen en vliegen de afgelopen weken.

‘s Avonds probeer ik foto’s te maken van mijn tuttebel in haar nieuwe outfit. Wat echt te grappig is, want ze hangt de clown uit. Het levert wel deze mooie foto op.

Donderdag

Ik ben nog steeds onrustig. Heb ook geen rust in mijn lijf en probeer wel rust te zoeken. Het afscheid nemen duurt te lang, waardoor ik ook enorm slecht slaap, terwijl ik heel erg moe ben.

Omdat creatief zijn me vaak goed doet, besluit ik om maar eens verder te gaan in mijn invulboek.

Vrijdag

De kinderen hebben zomerfeest met als thema circus. Mijn bink gaat als circusdirecteur en mijn tuttebel als acrobaat. Ze hebben zin in deze dag, in tegenstelling tot ons.

Want vandaag is de dag van de waarheid, afscheid nemen van mijn broer. Waar mijn vader, zusje en nichtje spreken, besluit ik dit vooral niet te doen. Ik neem afscheid van mijn broer door een blog over hem te schrijven.

De uitvaart zelf is behoorlijk emotioneel, chaotisch ook wel. Maar met een traan en een lach, wordt het absoluut een enorm mooie en bijzondere dag! Precies zoals mijn broer het gewild zou hebben. Groots, met vijfhonderd man die dit samen met ons deden. Met sprekers die mooie en liefdevolle herinneringen deelden met ons allen.

Zijn laatste route in een heuse El Camino begeleidt door zijn beste vrienden op hun bikes voor en achter de El Camino. Volgauto’s met zijn dochter, familie en vrienden, al rijdend door een erehaag. Als ik er aan terugdenk hoe ze aan het fluiten en klappen waren, dan krijg ik nog steeds kippenvel all over.

Fotocredits zijn voor de man.

Het afscheid bij het crematorium vond ik heftig. Ik was hier in 2006 ook, toen namen mijn broer en ik afscheid van mijn (biologische) moeder. Dat deden we samen. Nu stond ik er weer, weliswaar was het crematorium compleet verbouwd en veel beter toegankelijk voor ons als nabestaanden, maar nog steeds onprettig om er te zijn. Ik wilde niet, maar voelde dat ik het moest doen. En dus deed ik het net als toen, gewoon weer. Dit keer niet met zijn tweeën, maar met mijn ouders, zusje, schoonzusje en goede vrienden van mijn broer. Ik vond het heftig en raakte enigszins in paniek. Ben de ruimte uitgegaan en gaan rennen tot ik bij de man was om alles eruit te gooien wat me al dagen dwars zat. Maar het is goed zo, life’s good, zou mijn broer gezegd hebben.

Zaterdag

Na eindelijk weer eens goed te hebben geslapen, is het tijd voor de familiedag bij de voetbal. Hoe hard ook, we moeten terug naar de orde van de dag en eigenlijk is dat alleen maar fijn.

Mijn tuttebel gaat met de man mee, die naar zijn oudste zoon gaat. En zo heb ik alle aandacht voor mijn binkie. Hij heeft het niet zo naar zijn zin. Het team waar hij de wedstrijdjes meespeelt, is allesbehalve een succes en ze verliezen dan ook echt alles. Gelukkig vindt hij de spelletjes die hij tussendoor kan doen wel erg leuk. Ook krijgen alle mini’s nog een beker tijdens de kampioenenparade en mag hij door naar JO-8, wat betekent dat hij op de club mag slapen binnenkort.

‘s Avonds hebben de man en ik gamenight en spelen we lekker Ticket to Ride USA en New York.

Zondag

Doen we niet zoveel. ‘s Ochtends spelen de kinderen lekker voor in de speeltuin. Daarna spelen ze met de man spelletjes, terwijl ik nog een boodschapje doe.

En de kids spelen ook nog heerlijk onder de ventilator met hun Lego, omdat het gewoon veel te warm is om buiten te spelen.

Na het eten gaan we nog even wandelen en fietsen. Zo kunnen de kinderen toch hun energie nog kwijt.

Het is tijd voor een nieuwe week, die ongetwijfeld veel fijner wordt, dan afgelopen week.

Volg:
Share:

6 Comments

  1. 24 juni 2019 / 5:10 pm

    Pfff.. ik kan me voorstellen dat je hoofd na zo’n wel helemaal vol met watten zit. Toch fijn dat je wel ook nog vrolijke en gezellige dingen hebt gedaan. Als je zoiets heftigs meemaakt is het fijn als de ‘rest van je leven’ gewoon lekker normaal blijft.

    • Marieke
      Auteur
      24 juni 2019 / 5:12 pm

      Dat is absoluut waar! Het is fijn om weer over te gaan naar de orde van de dag!

  2. Stacey
    24 juni 2019 / 11:29 am

    Heftige week, maar erg mooi beschreven.

    • Marieke
      Auteur
      24 juni 2019 / 5:12 pm

      Dank je wel!!

  3. 24 juni 2019 / 6:36 am

    Wat een heftige week zeg, wel heel “mooi” hoe de list zo achterop de auto staat. Alleen daar krijg ik al kippenvel van. Nogmaals veel sterkte en een dikke knuffel

    • Marieke
      Auteur
      24 juni 2019 / 6:50 am

      Dank je wel Linda! Juist die kist icm zorgde voor enorm veel kippenvel! <3

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.