Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

Persoonlijke update – over mijn burn-out, kanker in onze relatie en herstel van de man

Aangezien de laatste persoonlijke update alweer even geleden is, vond ik het er wel weer tijd voor worden. In deze update vertel ik je hoe het met mij gaat, maar ook hoe het met het herstel van de man gaat en wat de kanker de afgelopen maanden met onze relatie deed.

Burn-out

Met mijn burn-out gaat het echt wel de goede kant op. Ik ben lekker aan het opbouwen met mijn uren en zit inmiddels op 24 uur per week. Een paar weken terug ging het twee weken niet zo best, maar kon ik gelukkig wel zelf op tijd aan de bel trekken. Zo had ik nog een gesprek met de POH GGZ, wat wel heel fijn was. Hoewel ik een prater ben, gaat verwerken van bijvoorbeeld de kanker van de man gewoon een stuk langzamer. Dit komt er bij mij dan later uit en zat me behoorlijk dwars toen de behandelingen allemaal waren afgerond en zijn herstel begon. Eigenlijk begon met het herstel ook meteen de eerste aftakeling en ik vond het verschrikkelijk om hem zo achteruit te zien gaan. Inmiddels heb ik dat wel, met dank aan de POH GGZ en mijn vriendinnen een plekje kunnen geven. Het is zoveel fijner als het gewoon verwerkt kan worden in plaats van er maar mee te blijven zitten. Uiteindelijk heb ik daar ook alleen mezelf maar mee natuurlijk.

Thuis

Voor wie mij een beetje kent en mijn stories tussen de regels door kon lezen, kon het al wel wel weten. Het was hier in huis allesbehalve gezellig. Met een man die volop aan het herstellen is van zijn behandelingen en kinderen die dit jaar nog vermoeider zijn dan andere jaren. Wat overigens heel logisch is, want er is nogal niet een druk op ze gelegd vanaf het moment dat ze weer naar school toe mochten. Daarnaast hakte het ziek zijn van hun vader er ook echt wel in bij ze. Wat natuurlijk ook niet bepaald gek is. Ze zijn tenslotte pas acht en bijna zeven. Als wij als volwassenen het al ingewikkeld vinden om er over te praten, dan is het voor kinderen natuurlijk nog veel moeilijker. Maar ondanks alles lijken ze zich er vooral op school enorm goed doorheen te slaan. Ze zijn dan ook allebei over met een ontzettend goed rapport. Het is echt superknap dat ze dat toch maar mooi voor elkaar gebokst hebben.

Herstel van de man

Het behandelplan van de man is inmiddels zes weken geleden afgerond. De eerste twee weken na de laatste bestraling waren voor hem echt een hel. Eten ging lastig tot bijna niet, want hij kon slecht slikken en het brandde in zijn keel. Hij verloor in korte tijd ruim elf kilo en het scheelde niet veel of hij moest aan de sondevoeding. Waar de morfinepleisters normaal gesproken echt wel zouden moeten werken, leek dat nu niet het geval te zijn. Hij werd er alleen maar zieker van, maar met het afbouwen van de morfinepleisters, was daar ook het omslagpunt en eigenlijk vanaf dat moment gaat het een stuk beter. Hij kan inmiddels weer bijna alles eten en drinken en de pijn is ook zo goed als weg. De huid waar de brandwond van het bestralen zat is ook helemaal weer genezen. Het enige waar je aan merkt dat hij aan het herstellen is, is zijn vermoeidheid. Al gaat dat inmiddels ook echt wel goed vooruit.

Weekend weg

De man kreeg voor vaderdag een weekend weg. Alles was al geregeld en heel eerlijk, dat weekend weg kwam wat dat betreft wel echt op het juiste moment. We waren er allebei zo ontzettend aan toe om even in een andere omgeving te zijn, zonder dat kanker alleen maar overheerst. Kanker, legt hoe je het ook wendt of keert, toch een enorme druk op je relatie. Het beheerst uiteindelijk je hele leven en alles draait om deze rotziekte. Iets waar wij overigens echt niet de enige in zijn, Mariska Boshoven beschreef dit ook al in haar boek Bij jou weet je het maar nooit. Het weekend weg zorgde wel degelijk weer voor toenadering naar elkaar en hele fijn gesprekken. Daarnaast was het gewoon superfijn om de zorg voor de kinderen uit handen te mogen geven aan vrienden, die ze met liefde hebben opgevangen.

Nu ik jullie zo bijgekletst heb, kan ik niet anders dan concluderen dat de rust weer een beetje weder lijkt te keren in huis. Hoewel ik nu wel weer gezellig aan de bank gekluisterd ben door een spierscheuring in mijn kuit natuurlijk. Gelukkig heb ik nog een paar weken om daar van te herstellen, zodat we hopelijk zonder gedoe op vakantie kunnen.

Hoe gaat het met jou? Ik lees het graag hieronder in de reacties.

Volg me ook op FacebookInstagram & Pinterest

Volg:
Delen:

2 Reacties

  1. Wendy
    17 juli 2021 / 5:54 am

    Fijn dat het bij jullie weer de goede kant op gaat. Het is ook niet niks wat jullie allemaal meegemaakt hebben.

    • Marieke
      Auteur
      18 juli 2021 / 2:21 pm

      nee zeker niet en beetje bij beetje wordt het allemaal weer beter! Hopelijk na de vakantie nog beter. Lief dat je altijd zo met ons meeleeft!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.