9 maanden

En zo is er al weer een week om, echt bizar hoe snel de tijd gaat sinds de kinderen er zijn. Ok de tijd gaat net zo hard als daarvoor natuurlijk, maar nu heb ik wel meer het idee dat het voorbij vliegt. 

Afgelopen week een drukke werkweek gehad en ik was dan ook erg blij dat het weekend was. 

Vrijdag een lekker dagje gehad bij Giulia’s juf. We hebben gezellig gekletst, de Tula toddler even uitgeprobeerd bij Giulia, hij is nog wat groot, maar als we hem iets verkleinen kan ze er wel in zitten. Om half twee zijn we weer thuis en kan ik, gelukkig, twee wakkere kindjes op bed leggen. Ze vallen bijna meteen in slaap. Al is Giulia vroeger wakker dan normaal, maar we hebben nog heerlijk gekroeld samen. Luca werd pas rond vier uur wakker. Toen Erik thuis kwam hebben we eerst nog even boodschappen gedaan. 

Na het eten is het tijd om te douchen. En ik zie op Luca’s arm allemaal bultjes zitten. Gelukkig mogen we maandag naar de huisarts toe, dan kunnen we meteen vragen wat het is. Op zijn buik zie ik een paar blaasjes zitten. En ik denk meteen aan waterpokken. Tenslotte heerst dat op het kdv. Ook al hoop ik heel erg dat dat het niet is. 

Omdat we uitgaan van een helse nacht, liggen we er al lekker op tijd in. 

De nacht verloopt goed, alleen is Luca al voor zessen wakker. Het lukt ons om hem in ons bed nog een poosje rustig te houden. Maar om half zeven is het echt einde oefeninghet lijkt er op dat de waterpokken geen waterpokken zijn dus dat is wel fijn. Dit wordt wel een lange dag, want meneer is lekker chagrijnig. En we gaan naar “oude” opa en oma toe. Maar eerst gaan we Eriks oudste zoon ophalen. 

Rond half elf zijn we bij mijn schoonouders. En het is aandoenlijk om te zien hoe ontroerd mijn schoonvader is, als we hem een fotolijst met een foto van Luca en Giulia geven voor zijn verjaardag. Het is hartstikke gezellig en we hebben goede gesprekken. Op wat boeven na van Luca, doen de kindjes het verder ook goed. Alleen op de terugweg in de auto hebben ze het niet echt meer naar hun zin. Bij mijn ouders pikken we nog even de krik op, zodat de winterbanden onder Eriks auto uit kunnen.  

We zijn blij als de kinderen op bed liggen. En we even lekker relaxt op de bank kunnen zitten. Ook nu gaan we weer op tijd naar bed. 

Oh en die onderbuurman aan wie ik die brief schreef, die trekt zich nergens wat van aan, helaas. Hij gooit nu nog harder met de deuren en de muziek staat nog harder. Ik had die brief dus net zo goed niet in zijn brievenbus kunnen doen. Wel sneu trouwens dat hij zo reageert, loser! 

Vandaag is het dan alweer 19 april. Terwijl Erik de banden verwisselden, deden Luca en ik het huishouden. En sliep Giulia lekker anderhalf uur. 

Giulia is vandaag negen maanden en zo kom ik weer terug aan het begin van mijn blog. De tijd vliegt, voor mijn gevoel is ze gisteren pas geboren. Hoe graag ik haar ook klein zou willen houden, zal ik me er toch bij neer moeten leggen dat ze groter wordt. Vandaag zijn de box en het ledikant op de laagste stand gezet. Wat dus ook weer een mijlpaal is. En deze mama moest een heel klein traantje wegslikken. 

Uiteraard staan de foto’s van de afgelopen week weer op Instagram. En de negenmaandenfoto van Giulia komt er in de loop van de dag ook nog op te staan. 

Fijne zondag! X

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.