Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

Persoonlijke update – 9 maanden na de diagnose burn-out

Inmiddels zit ik in de negende maand van mijn burn-out en is het alweer even geleden dat ik een persoonlijke update schreef. Tijd dus om je weer eens even bij te kletsen. In deze update praat ik je bij over hoe het met me gaat, waar ik nu sta en hoe ik dichter bij mezelf probeer te komen en belangrijker nog probeer te blijven.

Veel gebeurd

De afgelopen maanden is er bizar veel gebeurd, we kwamen in een rollercoaster terecht, waar we met geen mogelijkheid uit konden stappen. De man werd, na heel veel onderzoeken, gediagnosticeerd met keelkanker. Je zult begrijpen dat dit enorm rauw op ons dak viel. Waar ik in eerste instantie behoorlijk in paniek raakte door deze diagnose (na het verlies van mijn biologische moeder en mijn broer aan kanker, zag ik het zwaard van Damocles al hangen), herpakte ik me snel en focuste ik me volledig op de man. Dat we daarna nog in quarantaine kwamen te zitten, omdat mijn bink positief testte op corona, maakte de hele situatie er niet beter op. En ik ben de eerste twee dagen echt goed van slag geweest. Gelukkig kon het tij volledig keren toen we werden vrijgesteld van huiswerk, omdat er al even genoeg op ons bordje lag. Hoewel we hoopten dat het de goede kant op zou gaan met al het ongeluk in dit jaar, was dat niet het geval. Mijn bink kwam ongelukkig terecht tijdens een val en brak ook nog eens zijn spaakbeen. Dat was voor mij wel een beetje de druppel op dat moment.

Werken

Inmiddels ben ik al vanaf januari aan het opbouwen met mijn uren. Wat ik erg prettig vind is dat het vooral op mijn tempo gaat en ik enorm goede gesprekken heb met mijn werkgever. Daarnaast is het erg fijn om werk als afleiding te hebben, zodat mijn wereld niet alleen maar bestaat uit kanker en andere zorgen rondom mijn gezin. Ik kwam er al snel achter dat ik weer probeerde te vluchten in mijn werk. Het feit dat ik dit zelf constateerde, was voor mij wel een teken dat ik de goede kant op ga. Helaas kwam er wel echt even een kantelpunt. Waar het tot nu toe allemaal goed ging, leek dat een paar weken geleden de hele verkeerde kant op te gaan. Ik had teveel druk en wist niet meer waar ik het zoeken moest. Het was zelfs zo erg dat ik op een gegeven moment wel echt in paniek ben geraakt en het echt niet meer wist. Het besef, dat ik er nog niet ben en nog niet volledig kan functioneren, kwam keihard binnen. Toch was ik op dat moment ook trots op mezelf, ik kon namelijk wel de grens aangeven tot hier en niet verder. Met als gevolg dat ik ook nee kon zeggen tegen collega’s op bepaalde momenten. Dus ik heb wel degelijk iets geleerd in de afgelopen maanden.

Hoe gaat het nu met me?

Alles van de afgelopen maanden is me absoluut niet in de koude kleren gaan zitten, wat uiteindelijk pas leek te landen in de meivakantie, toen ik een weekje vakantie had. De paniekaanval die ik in de week daarvoor kreeg tijdens het werken zorgde ervoor dat ik me heel slecht voelde in de vakantie. De vermoeidheid sloeg keihard toe en het niet kunnen ontspannen, terwijl je dat zo hard nodig hebt, bleef ook uit. Het enige waar ik me toe kon zetten was lezen. Dat heb ik dan ook echt heel erg veel gedaan. Verder maakte ik meteen een afspraak bij de POH GGZ, want hoewel ik echt dacht dat ik er weer was, kan schijn toch enorm bedriegen. Gelukkig was de terugval slechts van korte duur en gaat het inmiddels wel weer beter. Ik heb een ontzettend fijne werkweek achter de rug en ik kreeg ook nog eens te horen dat ik geen hpv heb. Onbewust ben ik toch ook veel met het bevolkingsonderzoek bezig geweest. Helemaal omdat het ons toch al niet gegund is dit jaar.

Dicht bij mezelf blijven

Doordat ik door de therapie beter naar mezelf heb leren kijken, weet ik wat me te doen staat om dicht bij mezelf te blijven. Een stukje zelfzorg staat daarbij wel echt op nummer één. In dit geval greep ik terug naar het lezen van boeken, omdat dat er voor zorgt dat ik wel rustig word in mijn hoofd, al deed het qua ontspannen helaas niet zoveel. Daarnaast ben ik ook weer beter voor mezelf gaan zorgen. Zo wandel ik nog steeds bijna dagelijks en als ik niet kan wandelen probeer ik via een dance workout toch aan genoeg beweging te komen. Lang leven mijn Apple Watch die me daarin ook uitdaagt en me eraan herinnert dat ik moet blijven bewegen. Ook het beter letten op eten hoort daar volledig bij. Daarnaast heb ik met mezelf afgesproken dat ik op een slechte dag best mag toegeven aan snaaien. Dat zorgt er namelijk voor dat ik me er vele malen minder schuldig over voel.

Nu ik jullie helemaal heb bijgepraat ben ik ook benieuwd naar hoe het met jullie gaat? Ik lees het graag hieronder in de reacties.

Volg me ook op FacebookInstagram & Pinterest

Volg:
Delen:

4 Reacties

  1. 23 mei 2021 / 6:59 pm

    Heftig allemaal.
    Veel goede moed en kracht gewenst.

    • Marieke
      Auteur
      23 mei 2021 / 7:09 pm

      Dank je wel! Erg lief van je!

  2. Wendy
    23 mei 2021 / 6:25 am

    Je hebt echt veel tegenslag gehad de laatste tijd. Niet gek dat je een terugslag kreeg. Goed dat je zelf ontdekte dat het mis ging. En ook supergoed dat je zelf je grenzen aangaf. Een burn-out heeft tijd nodig. Maar je gaat de goede kant op. Je komt er wel.

    • Marieke
      Auteur
      23 mei 2021 / 7:10 pm

      Dank je wel voor je mooie woorden! <3

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.