Alleenstaande ouder voor een weekend – appeltje eitje of uitdaging?

In de bijna negen jaar dat ik nu samen ben met de man, ben ik nog nooit een weekend alleen in ons huis geweest en dus ook nog nooit een weekend alleen met de kinderen. Voor de een is dit appeltje eitje en doen ze dit regelmatig, voor de ander is het echt een uitdaging. Hoe ik het vond een heel weekend alleen met kinderen zonder mijn man, lees je in een nieuwe blog.

Shout out

Maar voordat ik begin eerst even een shout out naar alleenstaande ouders en ouders die er alleen voor staan omdat partners vaak weg zijn. Jullie zijn toppers!!

Ook naar mijn moeder toe, die voor mij en mijn broers zorgde terwijl mijn vader hard werkte en doordeweeks nooit thuis was. Respect mam voor hoe je het deed, we hebben je het nou niet bepaald makkelijk gemaakt.

Alleen opvoeden

Het alleen opvoeden van kinderen kan enorm pittig zijn en het feit dat je nooit even kan sparren met een partner, omdat je alleenstaande ouder bent of omdat je partner altijd weg is voor zijn werk, lijkt me echt enorm moeilijk. En daar kan ik alleen maar diep respect voor hebben.

Weekend alleen weg

Toen ik in september vorig jaar aankondigde dat ik een weekend alleen weg wilde, zei de man meteen dat moet je doen en er in één adem achteraan, dan ga ik daarna een weekend alleen weg. Waar ik uiteraard ook mee instemde, want als ik weg kan, kan hij dat natuurlijk ook.

Geluk

Afgelopen weekend was het zover, het weekend alleen met de kinderen. Uiteraard had ik precies het geluk dat de leraren een staking hadden gepland voor de vrijdag, zodat ik de kinderen lekker lang bij me had. En niet nog even een ochtendje kon genieten van alleen zijn. Enerzijds jammer, want ik geniet altijd van die paar uurtjes alleen, anderzijds ook wel fijn, want ik was nog steeds niet fit, sterker nog, ik voelde me nog beroerder dan de rest van de week. Dus een extra dagje relaxen kwam eigenlijk prima uit.

Tegenop zien

Hoewel ik het niemand liet merken, zag ik er behoorlijk tegenop om een heel weekend alleen te zijn met de kinderen. Ook al weet ik dat ik het best kan, ondanks dat mijn kinderen niet altijd even gezellig zijn, wat best zacht is uitgedrukt trouwens, wat dus ook best vermoeiend kan zijn. Als je het dan samen doet is dat toch net even wat fijner. Daarnaast heb ik wel hulp aangeboden gekregen van vriendinnen. Uiteraard zou ik daar gebruik van maken zodra het nodig zou zijn. Maar eigenlijk wilde ik het gewoon helemaal zelf doen. Laten zien dat het niet nodig is om me er enorm druk om te maken.

Zwemles

De eerste uitdaging kreeg ik al meteen vrijdags voor mijn kiezen, aangezien mijn bink voor het eerst om zeven uur mocht gaan zwemmen. Dit betekende wel dat mijn tuttebel ook mee moest en normaal gesproken ligt ze op vrijdag dan net op bed, omdat ze dan gesloopt is van een hele week school en bso. Maar zoals gezegd, ik zou het over me heen laten komen en me er niet te druk om maken. Pas toen mijn bink klaar was met zwemmen begon zij vervelend te doen, dus was het fijn dat ze daarna meteen naar bed kon toen we thuis kwamen. Goede avondspits gehad, met twee niet-tijdrekkende kinderen. Eerste dag alleen gelukt.

Alleen slapen

Dat was de tweede uitdaging voor me. Ik ben namelijk totaal geen held en alleen slapen ben ik niet meer gewend. Uiteraard sliep ik het weekend dat ik alleen weg was ook alleen, maar daardoor heb ik niet al te best geslapen. Nu ging dat beter, ook omdat ik gewoon in mijn eigen bed lag natuurlijk, maar ik was niet helemaal alleen, de kinderen waren er natuurlijk ook nog, maar die hebben netjes in hun eigen bedden geslapen.

Voetbal en dansen

Op zaterdag stonden voetbal en dansen op de planning. Door het enorme slechte weer werd de voetbal afgelast. Waardoor er al weer een uitdaging voor me weg viel, want nu hoefde ik niet meer te haasten tussen voetbal en dansen.

Open dag

Na het dansen begon wel het rennen en vliegen, aangezien we namelijk naar een open dag van mijn werk gingen. Maar daarvoor moest er ook nog wat boodschapjes gedaan worden en we moesten nog lunchen. Rennen en vliegen dus, laat mijn tuttebel nou niet van haasten houden, dus driftbuien gegarandeerd natuurlijk.

Ook dat viel op zich niet tegen, al heb ik wel een aantal keren moeten mopperen op allebei, omdat het niet snel genoeg ging naar mijn zin.

Uitdaging

De kinderen vielen in slaap in de auto, dus de avondspits verliep iets anders dan ik me had voorgesteld. Maar ik besloot om compromissen met ze te sluiten, zodat het voor alle drie een fijne avondspits zou zijn. En dat bleek te werken. Ze mochten iets langer televisie kijken dan normaal, maar dan moest er tussen door al wel tandengepoetst worden. Pyjama’s hadden ze al lekker aan gedaan toen we weer thuiskwamen, dus dat scheelde al enorm. Mijn bink was blijkbaar nog steeds heel erg moe, want die was zo vertrokken, in tegenstelling tot mijn tuttebel, die na driekwartier uit haar bed kwam, omdat ze nog steeds niet kon slapen. Een slokje water en zelf een boekje lezen, bleken de oplossing, want daarna is ze in slaap gevallen.

Laatste ochtend alleen

Dan is het ineens al zondag en zijn we nog slechts een ochtendje alleen, want de man komt rond de middag alweer thuis. En dat laten de kids wel heel erg merken. Zo heerlijk als dat we met zijn drietjes Formule 1 hebben gekeken, zo druk en uitgelaten zijn ze ineens. Vliegen elkaar steeds in de haren en huilen om alles. Precies datgene wat ze de afgelopen dagen helemaal niet hebben gedaan. Ik weet niet of ze mijn geduld express op de proef aan het stellen waren, maar ik was er wel aardig klaar mee toen de man weer binnen stapte van zijn heerlijke weekend weg.

Heb ik er wat van geleerd?

Ja dat heb ik zeker. Zo kwam ik erachter dat ik meer moet vertrouwen op mezelf en dat dit ook een manier is om uit mijn comfortzone te komen. Dat ik best goed ben in het sluiten van compromissen zonder mijn geduld te verliezen en dat de kinderen daar ook best goed in mee gaan. En ik kwam er achter dat ik best goed ben in de avondspits. Ik kon het tijdrekken van de jongste best goed handelen, waar ik haar normaal alle ruimte geef om te kunnen tijdrekken, gaf ik nu gewoon niet toe. Waarschuwde ik haar twee keer en was ze er daarna ook meteen klaar mee. Dit ga ik dus vanaf nu ook gebruiken als de man wel thuis is. Benieuwd of dat dan ook daadwerkelijk lukt.

Ben jij weleens een nacht of langer alleen met de kinderen? Hoe ga je daar dan mee om en heb je nog tips voor mij of andere lezers? Ik lees het graag hieronder of op Instagram of Facebook.

Volg:

9 Reacties

  1. 27 maart 2019 / 12:17 am

    Goed dat je er gewoon voor bent gegaan, als dit ook onbekend terrein is voor je.

    Ik kan het prima af alleen. Ik kan me niet voorstellen hoe het is om geen één keer zonder je partner te slapen. In ons 15,5 jaar samen zijn is mijn man het langst 3 maanden zonder mij geweest, toen ik ging backpacken door Australië. En ik was dan natuurlijk ook zonder hem. Maar ook een paar nachtjes alleen gebeurt.

    Nu ook sinds de kinderen zijn. Als manlief een nachtdienst heeft bijvoorbeeld. Of hij doet alles alleen, als ik niet thuis slaap. En dat doet hij eigenlijk veel beter dan ik. Manlief draait ook alleen een perfect huishouden: kinderen worden in bad gestopt, er wordt gekookt, smeert brood en hij onderneemt iets leuks met ze of brengt ze naar school/ opvang. Als ik alleen slaap, is het alleen in een weekend. Dus ik hoef ze dan nooit alleen wakker te maken en naar de opvang enzo te brengen.

  2. Annelies
    24 maart 2019 / 6:16 pm

    Vanaf dat ze 4 en 6 zijn altijd alleen, of samen met zijn 3en, net hoe je t bekijkt. Ze zijn nu bijna 13 en 15 en ik leef nog. Daar heb je geen tips voor nodig, want het is gewoon niet anders. Doorbijten en niet vergeten de leuke dingen te onthouden en daar de energie uit te halen.

    • Marieke
      Auteur
      24 maart 2019 / 6:55 pm

      Respect voor jou! Want je doet het wel, hoe pittig het ook kan zijn!!

  3. Marian zw
    20 maart 2019 / 5:58 pm

    Manlief is hier iederen maand wel een paar dagen weg, en dan moet ik he took alleen doen. Vooral dat stuk dat ze niet altijd even gezellig zijn vind ik heel herkenbaar. Zeker nu we tijdelijk in de USA wonen is het lastig. Ik heb hier niet zo de activiteiten die ik had in Nederland. Kids hebben niet de vriendjes die ze hadden. Weinig mensen waar ik op terug zou kunnen vallen. Dus ja, ik ben ook altijd weer blij dat hij thuis is. Nu een nachtje te gaan dan heb ik er weer 5 dagen alleen opzitten. 🙂

    • Marieke
      Auteur
      20 maart 2019 / 6:26 pm

      Dat klinkt meteen heel heftig dan zo! En zeker als je niemand hebt om gewoon even van je af te praten. Al is het wel gaaf om in USA te wonen

  4. Sabine
    20 maart 2019 / 9:52 am

    Ik heb al aardig wat nachten, avonden en weekenden alleen moeten doen al is één kind vele malen makkelijker. Voorbereiden helpt enorm bijvoorbeeld die boodschappen eerder doen of laten bezorgen en niet teveel willen doen.

    • Marieke
      Auteur
      20 maart 2019 / 10:41 am

      Dat hadden we inderdaad ook gedaan. Boodschappen doen als we samen zijn is al regelmatig een hel, alleen begin ik er al helemaal niet meer aan 😉

  5. Nicole
    20 maart 2019 / 8:10 am

    Ik ben altijd alleen met 2 kids.. En dat is echt niet makkelijk! Idd wat je zegt het even terug kunnen vallen op je partner, even sparren, enz enz.. Dus respect dat je het gewoon geflikt heb! Ik heb niet eens echt tips.. Meer zoiets van soms moet je het echt even allemaal laten gaan! Ik zit nu op dag 5 alleen met de meiden en geef ronduit en eerlijk toe dat ik blij ben ze morgen weer bij hun vader af te kunnen geven want ik ben nu ook echt wel op! Heus ik ga ze missen doe ik altijd! Maar o zo fijn om even 3 dagen alleen op mezelf te hoeven letten!

    • Marieke
      Auteur
      20 maart 2019 / 8:39 am

      Ik kan me voorstellen dat je dan blij bent dat je even niks hoeft. Is ook gewoon pittig met twee kinderen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.