Voor het eerst naar school – over drama, racen en schoolpleinmoeder zijn

Voor het eerst naar school, hoe zou het gaan. Wordt het een drama of gaat het gewoon allemaal vanzelf, vragen die ik mezelf stelde voordat Luca naar school ging. Tot ik op het schoolplein stond te wachten en er achter kwam dat ik er nu ook één ben, een schoolpleinmoeder.

Eerste schooldag

Toen we Luca voor het eerst weg brachten dacht ik echt dat het een groot drama zou worden. Zowel bij hem als bij mij. Maar niks is minder waar. Hij liep meteen de poppenhoek in en deed alsof hij er al maanden komt. En ook het afscheid nemen viel minder zwaar dan gedacht, want had van ons beide tranen verwacht en die bleven achterwege, gelukkig.

Race tegen de klok

Wat wel een beetje tegenviel was het heen en weer rijden tussen de middag. Het was echt een race tegen de klok. En Luca was eigenlijk niet eens het probleem, maar Giulia werd er niet heel blij van. Maar goed alles moet je uitproberen. Dus ook dit. Samen besloten dat het toch rustiger is als Luca lekker overblijft. De rest van de week ging het ook goed, van wat ik heb begrepen van de BSOjuffies.

Spanning

Dat spanning een hoop met je kind doet, dat blijkt wel. Mijn binkie had een flinke terugval in het zindelijk zijn. En hoewel je weet dat het kan gebeuren, hoop je toch dat het meevalt.

Schoolpleinmoeder

Waar ik wel aan moet wennen is dat ik nu ook een schoolpleinmoeder ben. Toen ik gisteren tussen de middag op het schoolplein stond, voelde dat toch wat raar. Er zijn aardig wat moeders die ik wel ken van het kdv, maar verder dan gedag zeggen komt het niet. Gelukkig kwam de moeder van Luca’s vriendje, die ik in eerste instantie niet herkende, op me af en vond ik het ineens een stuk minder erg. Is toch de onzekerheid die me dan ineens overvalt. Voor mij is een schoolplein toch een soort van zien en gezien worden. En als ik iets vreselijk vind is het dat wel. Maar wie weet denk ik daar over een maand wel heel anders over.

Hoe was dat bij jullie? Waren jullie ook onzeker op het schoolplein? Ik lees jullie reacties graag in de comments.

Volg me ook op Instagram, Facebook en Pinterest.

Volg:
Share:

28 Comments

  1. 28 januari 2017 / 12:26 pm

    Jaa spannend he. Ik vond die eerste dagen schoolplein net zo spannend hoor maar dat komt goed, echt. Voor je het weet heb je een groepje andere moeders om je heen en voel je je er thuis. Succes met deze nieuwe fase.

    • Marieke
      29 januari 2017 / 7:51 am

      Inmiddels zijn we drie weken verder en gaat het al wel iets beter. Ik maak wat praatjes met oudklasgenoten of de moeders van de klasgenoten van Luca. Maar ben altijd wel blij als ik weer weg kan 🙂

  2. 28 januari 2017 / 10:31 am

    Herkenbaar hoor, dat schoolplein moeder zijn en zien en gezien worden. Wij wonen in een dorp waar het ons kent ons is, en wij zijn dus niet van hier. Nu na een paar jaar schoolplein moeder ken ik meer moeders en vaders, maar vooral de eerste tijd vond ik het helemaal niks.

    • Marieke
      28 januari 2017 / 9:54 pm

      Oh dat lijkt me heel erg! Is dan toch vaak een kliek. Ik kom voornamelijk moeders tegen waarbij ik zelf ook in de klas heb gezeten.

  3. 18 januari 2017 / 12:10 pm

    Bij ons is de jongste ook begonnen. Net 2,5 is ze.
    Ze deed het best goed.

    Het deed bij mij wel gek dat ze de jongste is en dus ook de laatste die begint aan de school carrière…
    Geen baby’s meer in huis!

    • Marieke
      19 januari 2017 / 8:39 pm

      Oh wauw! Zo jong! Echt naar de basisschool al?
      Ja snap wel dat het gek is. Denk dat ik dat met de jongste straks ook zal hebben.

  4. 14 januari 2017 / 10:50 pm

    Ja vreselijk. Echt zien en gezien worden; zo ervoer ik het ook. Alle koppen één kant op als je aan kwam lopen. En ik was al zo vaak onzeker. Ben blij dat ik er niet meer hoef te staan. Na vele jaren was ik het sowieso ( het gehele gedoe en die welbekende race) aardig zat..

    • Marieke
      15 januari 2017 / 11:01 pm

      Alsof al die moeders weten dat je nieuw bent.
      Ik ga de race aan morgen. Heb hem afgemeld voor overblijven. Mijn hart brak bij de gedachten dat hij niet eventjes thuis kan zijn.

  5. 14 januari 2017 / 2:27 pm

    Haha heel herkenbaar. Ik voel me ook heel ongemakkelijk op het schoolplein… Zorg ook meestal dat ik echt precies op tijd ben zodat ik niet meer dn 5 min. hoef te wachten 😀

    • Marieke
      15 januari 2017 / 10:59 pm

      Haha heel slim. Ik moet er eerder zijn anders heb ik geen parkeerplek, maar dan blijf ik gewoon zitten

  6. Sabine
    14 januari 2017 / 10:20 am

    Ik sta nu ook voor het eerst op het schoolplein en her voelt echt heel raar. Ben er zelfs nog niet achter welke ouders bij kinderen van dezelfde klas horen. Gewoon genoeg kleding inpakken en zodra de spanning weg is gaat het plassen vast wel goed. Wij doen nog lekker halve dagen dus geen tussendemiddag stress

    • Marieke
      14 januari 2017 / 12:58 pm

      Dat ben ik zelfs nog niet Sabine en dan heeft Luca maar vijf andere kindjes in de klas. Ken alleen de moeders van zijn vriendinnetjes.
      Ze hebben kleding op school gelukkig, scheelt weer sjouwen.

  7. 14 januari 2017 / 9:55 am

    Hi Marieke, voor iedereen is die eerste schooldag een toch wel spannende mijlpaal denk ik. Achteraf viel het mij ook mee. Het gaat zoals het gaat en je beweegt mee met wat Luca nodig heeft. Voor wat betreft het overblijven ivm Gulia. Ik zou niet direct na 1 keer al concluderen dat het niet lukt. Het is logisch dat jullie allemaal even in het ritme moeten komen en ze zal jouw spanning ook wel gevoeld hebben. Het zijn lange dagen voor Luca en even thuis zijn tussen de middag geeft jou de kans om goed te monitoren hoe het met hem gaat. En het zien en gezien worden… mensen zijn vooral met zichzelf en hun kind bezig dus die zien minder dan jij denkt. Zoek lekker de bekende gezichten op en maak een praatje. Ook op het schoolplein geldt ‘je krijgt wat je geeft’. Ik sta er inmiddels alweer een paar jaar op en hoef echt niet met iedereen contact hoor. Ik kom tenslotte voot mijn kind. Als je zo even wat verder bent en er zijn wat gezamenlijke activiteiten geweest dan ken je ineens al veel meer gezichten.

    • Marieke
      14 januari 2017 / 12:56 pm

      Hi Ingrid, is ook zo. Als hij paniekerig had gereageerd had ik al met een heel ander gevoel weggegaan dan nu.
      En je hebt gelijk dat we allemaal moeten wennen aan een ander ritme. Probleem is alleen en dat heb ik niet in mijn blog vermeld, dat de school in een een andere wijk staat. Tussen de middag zitten we dus sowieso al 20 minuten in de auto. En dan vind ik het best sneu dat Luca zijn eten naar binnen moet proppen en eigenlijk niet kan spelen, terwijl hij dat wel wil. Daar komt bij dat Giulia tussen de middag ook nog slaapt. Dus kan ze net een uurtje slapen. Terwijl dat anders gewoon twee uur kan zijn.
      Komt ook vast goed op het schoolplein, moet er nog even mijn draai in vinden. Was al heel blij met de aanspraak gisteren.

  8. Henriette
    14 januari 2017 / 8:58 am

    Fijn dat Luca het zo goed doet op school. Die ongelukjes zijn herkenbaar en gaan ook wel weer over.
    Bij het schoolplein wachten is hier altijd juist gezellig. Altijd wel iemand om mee te kletsen, maar op een dorp is dat denk ik sneller dan bij jullie.

    • Marieke
      14 januari 2017 / 12:47 pm

      Ja dat denk ik ook wel. Hopelijk snel, zou voor hem ook wel fijn zijn.
      Haha jij kent daar (bijna) iedereen al :p

  9. 14 januari 2017 / 8:52 am

    Kleine jongetjes worden groot. Gelukkig viel het afscheid mee!
    En de moeders op het schoolplein lijkt mij inderdaad ook een dingetje. Sommige kennen elkaar misschien al een tijdje, maar wie weet is het straks hartstikke gezellig!

    • Marieke
      14 januari 2017 / 12:46 pm

      Nou zeker. Zo blij mee ook.
      En inderdaad. Dat is het dus ook. De meesten hebben er al kinderen zitten dus hebben een vast clubje. En het komt vast ook goed, hoop ik

  10. Patricia
    14 januari 2017 / 8:41 am

    Zo herkenbaar het verhaal over onzeker zijn. Ik heb het nog steeds haha! Ik heb een paar moeders die leuk zijn maar veel staan mij niet aan. Net even een ander slagje mensen dan dat ik zelf ben. En idd je leert de mensen wel kennen na een poosje. Maar gelukkig zijn de jongens nu zo oud dat ik niet meer heen hoef vaak. Maar na de zomer gaat Mike naar een andere school. Hopelijk os het dan beter. (Andere mensen)

    Groetjes!

    • Marieke
      14 januari 2017 / 12:45 pm

      Hahaha gelukkig hoef je er maar een paar leuk te vinden toch? 😉
      Hier ook wel een paar aardige moeders hoor. Maar die hebben al een kind op school dus ook al een vast clubje. Ach komt wel goed. Over een maand denk ik er vast heel anders over.
      Komt vast goed dan 😉

  11. 14 januari 2017 / 7:40 am

    Fijn dat het super gaat op school met Luca! Blijft toch spannend en wennen voor een kind. Tja ..het schoolplein ik kom er al wat jaartjes…je leert de moeders op een gegeven moment kennen, soms sta ik alleen en soms met wat andere moeders. Er zijn moeders die net pubers lijken, hele intriges met elkaar. Het is ook handig. Straks gaat Luca bij vriendjes spelen en dan is het wel fijn dat je weet wie de moeder is. Ik denk maar; ik kom hier voor mijn kids, niet voor de moeders op het schoolplein;)

    • Marieke
      14 januari 2017 / 12:38 pm

      Ja had ik echt niet verwacht. Gisterochtend deed hij wat moeilijk, maar was met vijf minuten ook weer gewoon.
      Ja is ook makkelijk als je de moeders van de kindjes kent.
      En door dat soort moeders speelt idd mijn onzekerheid op. Maar wat je zegt is helemaal waar. En ga dat onthouden!

  12. 14 januari 2017 / 7:35 am

    Wat fijn dat het zo goed gaat op school! Dan komt het vast goed met de ongelukjes.

    • Marieke
      14 januari 2017 / 12:35 pm

      Ja he vond ik ook al. Dat denk ik dus ook!

  13. 14 januari 2017 / 7:33 am

    Herken het wel. Inmiddels kom ik er bijna nooit meer, omdat onze oudste zelf naar huis loopt. Maar als je wat meer ouders kent, kan het juist erg gezellig worden. Komt goed!

    • Marieke
      14 januari 2017 / 12:35 pm

      Dat is helemaal ideaal. Helaas zal dat hier niet lukken, omdat de school in een andere wijk staat. En ik denk ook wel dat het goed komt.

  14. 14 januari 2017 / 6:41 am

    Ja het schoolplein… ook niet zo mijn ding hoor haha in het begin moest ik er ook erg aan wennen. Soms praat ik met andere moeders maar soms sta ik er ook maar wat alleen te wachten. Heb ook niet altijd zin om met iemand te moeten praten haha
    Wel fijn dat Luca het goed doet op school! En die ongelukjes worden vanzelf ook wel weer minder.

    • Marieke
      14 januari 2017 / 12:33 pm

      Dank je wel voor je reactie Stefanie. Kan me voorstellen dat je er niet altijd zin in hebt.
      Is ook zo, volgende week of de week daarop zijn het er vast al minder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.