Persoonlijk – Het leed dat huizenmarkt heet

What were we thinking toen we in september ineens concrete verhuisplannen kregen. Ons huis verkopen zou geen probleem zijn en een nieuw huis kopen zou lastig worden in deze tijd met een toch wel zieke huizenmarkt, toch? In deze blog kun je alles lezen over onze huizenjacht. 

Koopappartement

Wij wonen sinds september 2011 in een koopappartement. Hoewel we toen eigenlijk al een rijtjeshuis wilden, behoorde dat niet tot de opties, waardoor we dit huis kochten. Lange tijd woonden we hier met plezier, maar naarmate de tijd verstreek wilden we niets liever dan verhuizen. Iets waar we alleen maar van konden dromen, want financieel zat het er, door het maken van bepaalde, achteraf, verkeerde keuzes en een huis wat enorm onder water stond niet in. In de quote If you can dream it you can do it geloofde ik niet en vond dat vooral enorme onzin. In onze omgeving verhuisden vrienden en kennissen wel en ergens deed dat pijn en stak bij tijd en wijle best weleens jaloezie de kop op. Ooit zou het ons ook gegund zijn om te verhuizen naar een zoals ik het altijd noem een groot mensenhuis. 

Groen licht

Het idee om te verhuizen kwam tijdens onze zomervakantie steeds vaker in onze gedachten. Ook met het oog op het spelen met vriendjes van school en een appartement dat met groter wordende kinderen kleiner leek te worden. Na onze vakantie hadden we in september een gesprek met de financieel adviseur. Daar kregen we eindelijk van te horen dat we onze verhuisplannen vorm konden gaan geven. 

Bezichtigingen

Nu het groene licht gegeven was, gingen we ook gericht op zoek naar ons droomhuis op Funda. Het eerste huis wat ik tegenkwam was in mijn geboortedorp. Niet dat we daar naartoe wilden verhuizen, maar mijn oog viel er op en ik moest daar gaan kijken. Ook zag ik een huis op 10 meter afstand van de school van de kinderen. Wat natuurlijk echt ideaal zou zijn. Hoewel ik het huis in mijn geboortedorp geweldig vond, begon ik enorm te twijfelen, moesten we nou wel weg gaan uit de stad en de kinderen niet alleen van huis laten veranderen, maar ook van complete omgeving. Een bod bleef dus uit en datzelfde gold voor het tweede huis. Wat beneden wel echt heel erg gaaf was, maar boven echt veel te klein en gedateerd was. 

Spijt

Na nog een aantal bezichtigingen in de wijk van school en de naastgelegen wijk, konden we hier toch niet vinden naar wat we zochten. Vooral ruimte in huis, maar ook rust in de omgeving. Hoewel ik twijfelde aan verhuizen naar een andere gemeente, baalde ik enorm van het feit dat we toch geen bod hadden uitgebracht op het eerste huis, iets waar ik echt spijt van had. Hoewel ik daar echt wel gegronde argumenten voor had, was het wel een huis waar we zowel ruimte als rust gehad hadden. 

De hel die bieden heet

Onze zoektocht ging dus verder in mijn geboortedorp en al snel vonden we een geweldig huis. En toen begon de hel die bieden heet. De tijd van een bod uitbrengen en een tegenbod ontvangen van de verkoper zit er niet meer in. Dus wordt het eigenlijk gokken met een behoorlijke som geld waarmee je ook nog eens flink boven de vraagprijs moet bieden. Iets wat wij allebei wel erg lastig vonden. Zeker omdat we dit huis echt wel heel graag wilden kopen. Ondanks ons royale bod en een motivatiebrief kregen we de deksel op onze neuzen, er waren maar liefst nog 3 bieders boven ons bod. Ik kan je zeggen dat dit nieuws zeer deed en er de nodige tranen gevloeid hebben die dag en dat weekend. 

Motivatiebrief

Gelukkig voor ons kwam een paar dagen later nog zo’n soortgelijk huis in de verkoop. We gingen er wederom helemaal voor, maar dit keer wel met behulp van een aankoopmakelaar. In de motivatiebrief hadden we dit ook extra vermeld en ook de financieel adviseur genoemd. Tijdens de bezichtiging was me al het een en ander aan persoonlijke dingen opgevallen van de verkopers en ook dat nam ik mee in mijn motivatiebrief. We deden het bod op het allerlaatste moment en nog geen anderhalf uur later kregen we al het verlossende telefoontje. Het huis was voor ons en juist de persoonlijke noot in de motivatiebrief was doorslaggevend geweest. We hebben volgens mij allebei een weekend lang met een glimlach van oor tot oor gelopen. Zelden heb ik me zo blij gevoeld. Eindelijk hebben we een groot mensenhuis gekocht.

Verkoop appartement

Nu we relatief snel, binnen twee maanden, een huis hadden gekocht, konden we het volgende traject gaan starten. De verkoop van ons appartement. Zelden heb ik me zo naar gevoeld. Na een uitstel van de bezichtigingen door corona in ons huis, konden ze eindelijk in december de bezichtigingen plannen. De bezichtigingen vond ik echt een hel en met mij de rest van het gezin ook. Aangezien alles drie dagen lang op en top opgeruimd en schoon moest blijven. 22 bezichtigingen stonden op de planning, minimaal 22(!) vreemde mensen die door ons huis zouden lopen en van alles open zouden trekken en bekijken. Werken op een andere plek dan thuis, wat ook weer even wennen was, maar alles voor maar één doel, verhuizen. 

Van te koop naar verkocht

Van de 22 bezichtingingen kwamen er 11 biedingen binnen, die we stuk voor stuk hebben bekeken en waar we uiteindelijk voor het hoogste bod gingen, omdat die er het beste uit zag. Alleen waar de hypotheek bij ons binnen 13 dagen helemaal rond was. Duurde het bij de koper van ons huis toch wat langer. Zo werd er na zes weken nog een verlenging aangevraagd voor drie weken, omdat de banken een achterstand hadden. We zouden dus nog drie weken in spanning zitten. Iets waar we enorm tegenop zagen, want ja wat als de financiering niet lukt en we alles weer opnieuw in de verkoop moeten doen. Weer bezichtigingen, waar ik zo niet op zat te wachten, spookten door ons hoofd. En waar juni in november nog ver weg leek, was dat in de tweede week van maart natuurlijk wel een heel ander verhaal. De klok zou bij opnieuw in de verkoop toch echt wel harder gaan tikken. Gelukkig kwam, na flink wat pushen op de laatste twee dagen van onze kant, uiteindelijk aan het einde van de allerlaatste dag van de verlenging dan toch het goede nieuws dat ons appartement definitief verkocht was. Eind goed, al goed dus.

In ons geval ging kopen wel een stuk sneller dan verkopen en dat in deze zieke huizenmarkt. Dat was wel iets wat ik absoluut niet had verwacht. Gelukkig voor ons hoeven we ons hierom voorlopig geen zorgen meer te maken. Kocht jij een huis tijdens deze rare huizenmarkt? Hoe ging dat bij jou? Ik lees het graag hieronder in de reacties.

Volg me ook op Facebook, Instagram en Pinterest