En toen was het alweer 18 oktober, wat betekent dat het alweer 9 maanden geleden is dat we Erik moesten laten gaan en hij ons ook daadwerkelijk los moest laten. Een paar maanden geleden schreef ik een brief aan Erik en ook nu heb ik er weer eentje geschreven, met een traan, maar ook een lach.
Hoe gaat het nu?
Hoewel het wat beter lijkt te gaan met me, ben ik nu vooral bezig met alle laatste keren van vorig jaar. Alles lijkt veel harder binnen te komen bij de herinneringen aan vorig jaar. Toen niet wetende dat alles wat we deden echt de laatste keer zou zijn, omdat je tegen beter weten in hoopt dat het nog heel lang gaat duren. Tenslotte gaven ze je nog 1 tot 2 jaar en niet maar 7 maanden. De rouw en het gemis zijn op die momenten zoveel groter dan op andere dagen. Ik ben daardoor ook meer van slag dan voorheen. Het feit dat de datum van 1 jaar zonder jou steeds dichterbij komt vind ik heftig. De feestdagen die nog ver weg lijken, maar er al zoveel sneller zullen zijn dan we willen, terwijl ik (en de kinderen eigenlijk ook) daar totaal niet op zit te wachten.
Verbinding aangaan
Van de psycholoog heb ik te horen gekregen dat ik een dapper mens ben, door al zo snel na jouw overlijden wederom een verbinding aan te gaan met iemand. Wetende dat ik die persoon ook weer los moet gaan laten binnenkort en wat me nu nog zwaar valt, maar voor mijn eigen proces wel noodzakelijk is. Wie die persoon is, de psycholoog zelf. Het feit dat ze ook uitkijkt naar mijn gesprekken met haar en dat ik haar heb weten te emotioneren met mijn verhaal, maakt het er niet makkelijker op. Gelukkig is ze een mailtje bij me vandaan verwijderd voor als echt nodig is. Tenslotte blijven de rouw en het gemis om jou er wel gewoon en blijven handvatten die een ander me aangeeft, toch verdomd makkelijk.
De kinderen
Waar mijn sessies bijna zijn afgelopen, gaan die van de kinderen over twee weken beginnen. Ook zij gaan het EMDR traject in en waar zij nog geen weet hebben van wat hun eigenlijk te wachten staat en ze er volledig blanco ingaan, vind ik het echt enorm spannend. Ik ben vooral benieuwd hoe ze zelf gaan reageren na een behandeling en wat dat dan weer met mij doet. Eén ding weet ik al wel, ik kan er beter voor ze zijn, doordat ik zelf therapie heb gehad en weet wat ze doormaken. Maar juist in deze situatie zou het zo fijn als je naast me had kunnen staan. Al was het niet nodig geweest natuurlijk, als je er nog was geweest. Net als met mijn eigen proces trouwens.
Elk nadeel heb zijn voordeel
Gelukkig hield je zelf wel van een beetje zwarte humor en ik weet dan ook zeker dat je hier de humor ook wel van inziet. Jaar na jaar, na het kijken van Snowmagazine, heb ik geroepen dat ik op wintersportvakantie wil. Aangezien jij wintersport echt niet zag zitten vanwege de hoge kosten en de kou, is het er nooit van gekomen. Dus heb ik nu gedaan, wat ik al jaren wil, een wintersportvakantie geboekt met de kinderen tijdens de kerst. Zodat we nieuwe avonturen kunnen gaan sparen met zijn drietjes en de kerst hopelijk minder beladen zal zijn, omdat het nu anders is dan andere jaren. Als je nog geleefd zou hebben, zou je zelf Cruyff hebben geciteerd door te zeggen elk nadeel heb zijn voordeel. En ik weet ook zeker dat je supertrots op me bent, omdat ik dit door heb gezet en omdat het nu wel gewoon kan.
Ondanks alles missen we je enorm en hadden we je liever bij ons gehad dan zoals het nu is.
Langer dan voor altijd hebben we je lief, we houden van je! Until we meet again, kus!
Volg me ook op Facebook, Instagram en Pinterest
