Loslaten – liever niet, maar het hoort erbij

Loslaten, ik ben er niet zo van, ik vind het vaak lastig, omdat ik zelf de controle wil houden. 

Eerste keer alleen buiten spelen

Enkele maanden geleden speelde Luca voor het eerst alleen bij ons buiten, nou ja alleen, de oudere kinderen van vrienden waren erbij. Dat was ook de enige keer trouwens. En ik hoor je denken, maar hij is toch al vier?

Waarom toen pas voor het eerst alleen?

Zoals jullie vast wel weten, wonen wij in een appartementencomplex op vijf hoog. Niet ideaal, vind ik, om je kind alleen naar buiten te laten gaan. Zeker als er ook nog een jonger zusje graag mee wil. Daarnaast weet hij nog steeds niet goed waar hij aan moet bellen, ondanks dat we hem dat al meerdere keren hebben verteld.

Op de camping

Begon het loslaten al toen we net aankwamen. Hij moest naar de wc, wist waar het gebouw was en ging. Datzelfde geldt ook voor de speeltuinen. Scheelt ons weer heel wat heen en weer lopen tussen de tent en de speeltuin.

Vriendjes

Inmiddels heeft Luca wat vriendjes gemaakt op de camping, allemaal een stuk ouder dan dat hij is. Maar hij vindt het geweldig. Trekt graag met ze op en als ze weg gaan loopt hij er snel achteraan.

Boomhut

Vandaag maakten ze een boomhut, aan de rand van het bos, waar we vlakbij staan. Niks aan de hand zou je zeggen. Tot dat we ineens drie van de vier jongens kwijt waren. Met drie volwassenen en twee kinderen zochten we de bosrand af. Maar de jongens waren in geen velden of wegen te zien.

Tien jaar ouder

Na een heel eind te hebben gelopen, hoorden we ineens wat stemmen en ja hoor daar liep mijn binkie tussen de twee grotere jongens. Zich van geen kwaad bewust dat zijn moeder zojuist tien jaar ouder geworden was.

Ondertussen

Is hij, na wat eten, met dezelfde jongens weer op stap, maar dit keer niet naar het bos, maar richting het voetbalveld en de andere speelvelden. Dat bezorgd me al iets minder grijze haren, maar loslaten blijft voor mij echt een dingetje.

Loslaten, hoe doen jullie dat? Ik lees het graag in de comments.

Volg:

28 Reacties

  1. Mama
    22 augustus 2017 / 11:23 am

    Oh, ik was me eigenlijk nog niet van bewust dat kids van 4 al zelf buiten spelen. Onze zoon is bijna 4, maar eeeh, hoe zeg ik dit, die wilt zelf niet. Als er ergens op visite gaan, zit hij alleen maar naast me op de bank. Ook als er een grote berg speelgoed ligt en een kindje van zijn leeftijd. Gaan we naar de speeltuin, wilt hij alleen van de glijbaan als ik er naast sta. Maar zijn er andere kindjes, dan kan het ook heel goed dat hij helemaal niet wil.
    Ik vind dit zoooo moeilijk om te zien (maar herken het van mezelf). Ik denk: “Ga, geniet!” Maar dat kan je natuurlijk niet afdwingen. Ik hoop dat dit straks, als hij naar school gaat, beter wordt.
    Maar voor nu doet vooral mijn moederhart pijn als ik dit typ

    • Marieke
      22 augustus 2017 / 6:39 pm

      Agos! Ik voel met je mee. Maar heus het komt echt wel goed hoor. Voor je het weet mag je niet meer mee naar de speeltuin 😉

  2. Patricia
    18 augustus 2017 / 6:31 am

    Wat een punt dat loslaten he?
    Ook ik kan niet los laten maar soms heb je geen keuze. Zoals na de zomer moet Daan naar een andere school en die staat aan de andere kant van de stad. Ik vind dat nog al wat. Maar ja eigenlijk hebben wij hier niet een keuze in.

    Je groeit erin mee. Samen met andere moeders en zo zal je Luca minder snel dingen laten doen dan je kleine meisje en andersom
    Omdat ze dingen sneller aan kan of omdat ze de tweede is. Het komt goed! Loslaten haha

    • Marieke
      18 augustus 2017 / 6:40 am

      Nou dat is ook zo hoor.
      Heftige beslissing voor jullie, maar als het beter is voor Daan, dan heb je inderdaad geen keus.
      En is ook zo, komt ook vast wel goed.
      Zie ik nu al hoor dat ik Giulia eerder los laat dan Luca. Wat ik trouwens niet had verwacht.

    • Marieke
      14 augustus 2017 / 5:56 am

      Haha zeker die eerste keer kan ik me voorstellen dat je echt zoiets hebt van wat ga je doen?

  3. Liesbeth
    13 augustus 2017 / 6:36 pm

    Wij wonen aan een doorgaande weg met weinig kinderen van Brams leeftijd (4) direct in de buurt. Loslaten thuis gaat om praktische redenen dus eigenlijk niet.

    We zitten nu voor 2 wkn op de camping en het loslaten gaat eigenlijk vanaf dag 1 al vanzelf en goed. Hij komt netjes melden waar hij is, waar hij heen gaat en vragen of iets mag of niet. Speelt uren buiten met (oudere) vriendjes en vriendinnetjes en vermaakt zich prima. We hebben soms geen idee waar hij uit hangt en ineens is hij er dan weer. En wij genieten zo van hem! Hopelijk gaat zijn zusje tzt hetzelfde zijn, zo voelt vakantie voor ons ook echt als vakantie.

    Het zal wel flink afkicken worden voor hem als we weer thuis zijn over een week. Ik hoop het wel vol te houden hem wat vaker de regie te geven want blijkbaar heeft hij dat echt nodig.

    • Marieke
      14 augustus 2017 / 5:54 am

      Dat is echt heerlijk dat dat zo kan. Wij konden dat loslaten op de camping ook wel beter dan thuis. Luca ging ook zijn eigen gang en dat was fijn. Giulia wilde vaak al mee, maar dat zag ik dan weer niet zo zitten. Helaas waren er bij ons geen kinderen rond Luca’s leeftijd. Hij speelde vooral met acht tot twaalfjarigen en die doen net even andere dingen dan vierjarigen natuurlijk. Maar hij had het naar zijn zin en dat was het belangrijkste.

    • Marieke
      13 augustus 2017 / 1:44 pm

      Ja dat hoop ik wel idd. Ach ooit komt het goed, toch?

  4. 12 augustus 2017 / 1:44 pm

    Ik merk juist dat ik geen moeite heb met loslaten. Mijn zoontje is 2, maar erg zelfstandig en zelfverzekerd. Ook heeft hij een goed inschattingsvermogen. Ik kan hem gemakkelijk alleen ergens laten spelen, terwijl ik vanaf de buitenlijn toe kijk. Hij gaat ook gerust uit het zicht, daar moet ik weer scherp op blijven. Maar ik weet altijd dat hij geen gekke dingen doet. Uit logeren kan ook makkelijk. Loslaten is voor mij belangrijk, omdat ik niet altijd thuis slaap. En ik wil juist dat hij zo zelfstandig en zelfverzekerd blijft. Ik weet dat loslaten hem daarmee gaat helpen. Dus dat maakt het voor mij ook weer gemakkelijker.
    Sheila onlangs geplaatst…Dadelijk wordt mijn zoon nog homo ookMy Profile

    • Marieke
      12 augustus 2017 / 2:15 pm

      Dat soort dingen gaat mij wel goed af hoor, zoals logeren en zo. Het is meer dat hij soms de gevolgen niet kan overzien en in dit geval het feit dat er een steile wand langs het bos liep 😉

  5. Rianne
    12 augustus 2017 / 7:39 am

    Ben je op zoek naar je zoon, je bedenkt al dat hij kon gaan zwemmen (zonder bandjes) of van de kabelbaan af, alleen, boven het meertje en dat hij gevallen is. Natuurlijk hoor je al ergens een helikopter met een trauma team…
    En toch.. laat je hem weer gaan ..

    • Marieke
      12 augustus 2017 / 12:32 pm

      Nou dat soort dingen inderdaad en ja ik liet hem inderdaad weer gaan ‘s middags.

    • Marieke
      12 augustus 2017 / 12:32 pm

      Ja ik vind dat wel lastig, zeker omdat hij de gevolgen niet goed kan overzien.

  6. 11 augustus 2017 / 6:51 am

    Oh heel lastig. Ik moet er ook nog niet aandenken. Alhoewel als Zoë straks naar de Internationale school gaat moet ze eigenlijk met de schoolbus mee.ik denk dat ik een fiets koop en haar gewoon
    Breng. Het is dan en een nieuwe school en voor het eerst alleen in een bus.. Dus tja dilemma
    Sylvia onlangs geplaatst…De mommy tag!My Profile

    • Marieke
      12 augustus 2017 / 12:30 pm

      Kan me voorstellen dat je daar tegenop ziet. Is ook niet wat als ze zo jong zijn

  7. 11 augustus 2017 / 5:24 am

    Ik dacht dat ik het heel moeilijk zou vinden, maar het valt me mee. Mijn oudste speelt nu sinds hij op school zit alleen buiten en soms is hij dan heel lang weg. We hebben hem nu aangeleerd dat hij moet melden als hij ergens anders heen gaat en dat doet hij netjes. Zowel hij als de andere kinderen zijn geen weglopers, dus ik maak me niet echt zorgen. Wanneer het wel lang duurt en hij heeft zich nog niet gemeldt krijg ik wel een beetje kriebels.
    Christa onlangs geplaatst…Wie is Stoer & Eigenwijs?My Profile

    • Marieke
      12 augustus 2017 / 12:30 pm

      Dat scheelt wel ja.
      Luca is ook geen wegloper, maar kon nu, vanwege zijn leeftijd, ook de gevolgen niet overzien. En dat is het geen wat ik lastig vind. Qua buitenspelen moeten we hem nog wel wat leren.

  8. Sabine
    10 augustus 2017 / 9:22 pm

    Bij ons spelen de buur kinderen graag bij elkaar dus soms heb je 5kinderen in huis en een andere keer ben ik mijn dochter uren kwijt. Ik kijk nog steeds even of ze veilig binnen is bij het huis van buren. Loslaten wordt wel makkelijker en op vakantie wilde ze zelf naar de speeltuin, maar dan blijft ik wel in de buurt. Ik vind haar nog wel erg klein om met anderen kleintjes op pad te gaan. Met grote kinderen van vrienden mag ze wel naar een speeltuin of over de camping lopen.

    • Marieke
      12 augustus 2017 / 12:28 pm

      Ja dat is hier nog niet, maar komt vast nog wel. Beetje nadeel van een appartement denk ik.
      Voor we het weten zijn ze de hele dag weg en hebben we geen idee waar ze uithangen 😉

  9. 10 augustus 2017 / 9:20 pm

    Poeh dat kan ik ook niet hoor.. wij wonen sowieso aan een drukke weg dus zal m’n kinderen niet snel alleen de deur uit laten gaan maar ben bang dat ik het ook weer niet kan rekken tot ze 18 zijn
    Nicole onlangs geplaatst…13x lekkerste pastasalades (voor bij de BBQ)My Profile

    • Marieke
      12 augustus 2017 / 12:26 pm

      Ben er ook bang voor! Is ook echt een dingetje. Zeker langs een drukke weg.

  10. 10 augustus 2017 / 5:55 pm

    Loslaten is lastig… mijn eerste ervaring was mijn oudste dochter met 2 jaar meegeven En een taxichauffeur, vier dagen per week. Daardoor vallen de stajes tot op heden mee.. volgende issue zal de middelbare school zijn vrees ik

    • Marieke
      10 augustus 2017 / 8:11 pm

      Oh pfff dat is heftig zeg. Hopelijk duurt de middelbare school nog even 😉

  11. 10 augustus 2017 / 5:42 pm

    Ik moet er nog echt niet aan denken! Kan me voorstellen dat dat heel lastig is. In mijn ogen nog niet eens om je kind, maar om die grote (en soms ook boze) wereld er omheen. Stapsgewijs lijkt mij het fijnst.
    Karin onlangs geplaatst…De Bevalling van: KimberlyMy Profile

    • Marieke
      10 augustus 2017 / 8:11 pm

      Nou precies dat dus! En vandaag was het meer de steile hellingen langs het bos 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge