Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

Persoonlijk – Terugblik 2021 – een rollercoaster aan emoties

De laatste dag van 2021 alweer. Dat betekent dat het tijd is om het afgelopen jaar weer even voorbij te laten gaan. Een jaar die we in veel gevallen voor het grootste gedeelte het liefste zouden vergeten. Gelukkig was er niet alleen maar narigheid en sluiten we het jaar wel heel erg goed af. Maar dat het een jaar was met een rollercoaster aan emoties is één ding wat zeker is.

Januari

In januari begon ik weer met het opbouwen van mijn werkuren. Weliswaar stapje voor stapje, maar het begin was er weer. Ondanks de lockdown en het thuisonderwijs hield ik me staande. Mede dankzij vrienden die er voor zorgden dat ik bij hun die paar uurtjes in de week kon werken.

Het was ook de maand waarin ik het leven van een dertiger echt achter me liet en ik me aan mocht sluiten bij de club van de grote 40.


Helaas ontdekte de man ook dat hij een rare bult in zijn nek had zitten. Aangezien ik dit al eerder had gezien, begonnen bij mij de radartjes al te draaien en stuurde ik de man naar de huisarts. Later zou blijken dat ik het helaas bij het juiste eind had.

Februari

Deze maand werd de man ineens geconfronteerd met het feit dat hij ziek is, ondanks dat hij zich niet ziek voelde. Na diverse onderzoeken van echo tot punctie, van een bezoek aan het ASZ tot aan het Erasmus. Het kwam allemaal voorbij. En de artsen vertelden ons al precies waar we bang voor waren, de man had keelkanker met een uitzaaiing in zijn lymfeklier. Het begin van de rollercoaster, die nog enkele maanden zou duren.

Gelukkig konden we met de kinderen ondanks alle ellende wel nieuwe herinneringen maken door de hoeveelheid sneeuw die er in deze maand viel.

Maart

Omdat mijn burn-out en de kanker van de man nog niet genoeg was, kreeg mijn bink deze maand ook nog een positieve test, waardoor we dus ook nog eens noodgedwongen een tijd lang binnen zaten. In combinatie met alle spanning die er in huis hing niet echt een ideale situatie. De operatie van de man moest hierdoor uitgesteld worden en daardoor ook de eventuele behandelingen.

Omdat ik zin had om even tegen alles aan te schoppen, trok ik mijn trouwjurk van de kast (inclusief een lading stof tot grote ergernis van de man). Uiteindelijk ging de boze bui over en trok ik de jurk aan bij mijn tuttebel, wat echt hilarisch en schattig was om te zien.

Na een periode van tien dagen in quarantaine, waarna we alle drie negatief testten, waren we zoveel mogelijk buiten te vinden en waaiden we heerlijk uit op het strand.

De man werd uiteindelijk op 18 maart geopereerd, wat enorm spannend was. Zou het plekje wat ze hadden gezien echt de tumor zijn of toch iets anders? Uiteindelijk, kwam na een paar uur het verlossende antwoord. De tumor was gevonden en daarmee kon het behandelplan opgesteld gaan worden. Gelukkig, want zonder tumor, kon het weleens heel anders uitgepakt hebben voor de man.

April

De maand april, de maand waarin de behandelingen starten. In totaal 35 bestralingen, 7 weken van 5 bestralingen per week in het PTC Delft. En daarnaast ook nog eens 7 chemokuren in het Erasmus. Een ontzettend heftig behandelplan met maar 1 doel voor ogen, zorgen dat de man beter wordt. Ik heb hem zelden zo enorm positief gezien als ten tijde van de behandelingen. De wil om er het beste van te maken en beter te worden was echt gigantisch. De buren pasten op de kinderen, zodat ik tijdens de chemokuren van de man in het ziekenhuis kon zijn. Waar we de tweede keer worden verrast met een bezoek van Richard Groenendijk, die er als vrijwilliger op de oncologieafdeling werkt. Geweldige vent, maakt de chemokuren toch net wat minder pittig.

In januari begon ik met de Sunfield Academy, waar ik maandelijks opdrachten krijg om te fotograferen. Deze maand draaide het om portretfotografie. Ik zet mijn tuttebel zo puur mogelijk op de foto. En het resultaat is echt geweldig en de complimenten vanuit de academy zijn overweldigend.

Mei

Het skateseizoen is aangebroken en niet alleen ik, maar ook de kinderen willen graag skaten. Helaas voor mijn bink eindigt dit allemaal net even anders dan we hopen. Hij valt en waar deze loedermoeder in eerste instantie nog denkt dat hij zich aanstelt, zie ik bij thuiskomst aan de stand van zijn arm dat het niet goed is. Na heel wat uurtjes op de SEH en een hele stoere bink die de leukste grappen verteld aan de artsen en verpleegkundigen zich door de pijn heen weet te slepen, horen we dat zijn spaakbeen gebroken is. Helaas voor hem betekent dat ook een aantal weken gips.

Deze maand stond ook in het teken van weekendjes weg. Zo gingen we met zijn viertjes een weekendje naar Capfun Camping Rakelbos. Wat een hele bijzondere ervaring was.

Aangezien je geluk soms af moet dwingen, besloot ik een nacht weg te boeken op de camping waar vrienden ook stonden met tent en caravan. Iets wat ik heel erg spannend vond, want het zou voor het eerst zijn dat ik met de kinderen alleen weg zou gaan. En hoewel het echt wel geweldig was en ik hulp kreeg van mijn vrienden, zou ik niet snel nog een keertje weggaan zonder de man in een tent. Slapen is er namelijk niet echt van gekomen, met alle geluiden die ik hoorde.

Juni

Dan is het ineens 1 juni en heeft de man zijn laatste bestraling gehad. Hij heeft zich al die tijd goed staande weten te houden, mede ook omdat we na 2 chemokuren besloten te stoppen om schade aan zijn gehoor te voorkomen. Maar wat heb ik een bewondering voor mijn man. Dan komt de klap echt, want pas na de bestralingen wordt de man echt enorm ziek en gaat door een ware hel. Hij is zo ontzettend ziek en ik zie hem van een sterke man afglijden naar een zielig hoopje. In 14 dagen tijd is hij elf kilo afgevallen. Deze confrontatie komt zowel bij hem als bij mij keihard binnen. Het feit dat ik helemaal niks voor hem kan doen is ontzettend frustrerend. Gelukkig komt er na 2 weken een omslagpunt en zo snel als dat hij echt ziek werd, zo snel knapt hij daarna gelukkig ook op.

Ondanks alle ellende van de afgelopen maanden hebben de kinderen echt supermooie rapporten en hadden ze school echt nodig als veilige haven. Zo ontzettend fijn dat zowel leerkrachten als de bso daar een steentje aan bij hebben kunnen dragen, door ze juist daar dat veilige gevoel te geven. Ze te laten praten wanneer daar behoefte aan was en ze te laten zijn met hun gevoelens.

Juli

Na het eerste klote halfjaar is het tijd voor de man en mij. Even samen weg, geen zorgen om de kinderen, maar alleen bezig zijn met elkaar. Hoe je het ook went of keert, kanker vreet ook aan je relatie en als je daar niks aan doet, maakt het dat ook nog kapot. Goede reden om samen een weekend weg te gaan en ons eens even heerlijk onder te dompelen in luxe. We gaan een weekend naar Kerkrade, waar we ons enorm vermaken en genieten van het samen zijn. Zo kunnen we ook meteen ons 11 jarig jubileum vieren.

Helaas kan een ongelukje niet uitblijven. Tijdens een voetbalwedstrijd tussen ouders en kinderen van JO-9 scheur ik mijn kuitspier. Waar het in eerste instantie nog mee lijkt te vallen en de fysio denkt dat ik er met drie weken wel vanaf ben, blijkt een week later dat het van boven naar onder helemaal is gescheurd. Uiteindelijk ben ik er ruim 15 weken mee zoet. Voetballen slaan we de volgende keer dus maar over.

Mijn tuttebel werd deze maand alweer 7, waar blijft de tijd. Het gaat zo snel en met enige regelmaat denkt ze dat ze al 17 is. Dus ik kijk nu al uit naar de puberteit, joy!

En dan was er nog die bijzondere 30 juli, de verjaardag van mijn grote broer. Hij zou 45 geworden zijn. Samen met familie en de dierbaarste vrienden hebben we mijn broer naar zijn allerlaatste rustplaats gebracht op een natuurbegraafplaats. Na 2 jaar namen we wederom afscheid van hem met een lach en een traan. Het was mooi en goed zo, ook al mis ik hem soms nog zo ontzettend erg.

Augustus

De maand van onze vakantie. Ook dit jaar zijn we in Nederland gebleven, maar wel met de vouwwagen. We stonden op de allerleukste camping van Zuid-Limburg. De kinderen hebben zich voornamelijk vermaakt bij de kinderboerderij en maakten veel vriendjes. De man was meteen aan het begin van de vakantie jarig en dat werd goed gevierd, er kwamen zelfs vrienden over uit Noord-Holland. Ook mijn ouders kwamen een weekendje langs en dat was zo ontzettend fijn. Oh en er was regen, heel veel regen en het was soms ook gewoon echt enorm koud. Soms kon ik gewoon niet meer positief blijven en dan ook nog met baldadige, niet luisterende kinderen om me heen, was het soms echt te veel. Maar het was al met al een heerlijke vakantie, eentje die we niet snel meer zullen vergeten.

Op 30 augustus was het alweer tijd voor de eerste schooldag. Mijn tuttebel mag beginnen in groep 4 en mijn bink in groep 5. Ze hadden er na de vakantie gelukkig wel weer zin.

September

September stond vooral in het teken van alles weer oppakken van wat voor de vakantie was gestopt. Naast school en de bso is ook de voetbal weer begonnen en de kinderen krijgen dit jaar op woensdag training van Feyenoord Soccer School wat wel echt heel erg gaaf is.

Voor mij betekende dat naast werken ook mijn blog weer oppakken en een bezoek aan Blogger by Nature.

De man kreeg ook weer een MRI-scan, waarvoor we twee weken op de uitslag moesten wachten. Gelukkig was die uitslag positief en kregen we te horen dat zowel de uitzaaiing en de tumor helemaal weg zijn. Vooraf had ik al gezegd dat als het goed nieuws zou zijn, we met zijn allen zouden gaan eten. Als verrassing regelde ik ook nog dat mijn ouders en mijn broertje mee gingen. Vier het leven!!

Deze maand krijgen we van onze financieel adviseur groen licht dat we op zoek kunnen naar ons droomhuis. Dat laten we ons niet nog een keer zeggen. En waar we beginnen met een zoektocht in Dordrecht, gaan we al snel de Moerdijkbrug over om in Brabant te kijken. We bekijken daar een huis wat echt geweldig is en wat helemaal bij ons past. Eenmaal terug thuis, krijg ik koudwatervrees en bedenk ik vooral heel veel argumenten, waarom we het niet moeten doen. De dag na sluiting van de inschrijving krijg ik spijt, maar ja voor nu te laat.

Oktober

Back to the office, niet per definitie iets waar ik echt heel erg naar uit keek. Tuurlijk vond ik het wel heel erg leuk om mijn collega’s weer te zien, maar het reizen met het openbaar vervoer is nu niet echt iets waar ik echt om sta te springen. Wel word ik eind van de maand weer volledig beter gemeld.

De kinderen gingen voor het eerst mee naar een concert ’s avonds en wel van hun favoriete rapper Snelle. Het was een heerlijke avond. Dit hadden we met zijn vieren zo ontzettend nodig.

In oktober gaat onze zoektocht naar ons droomhuis onverminderd door. En hoewel we echt wel wat huizen in onze vertrouwde omgeving bezichtigen, vinden we simpelweg niet waar we naar op zoek zijn. Zeker in deze tijd is de huizenmarkt natuurlijk wel echt ziek. En uiteindelijk besluiten we de knoop door te hakken door toch in Brabant te gaan kijken. We worden meteen verliefd op een huis. In overleg met de aankoopmakelaar doen we een bod. Helaas wordt het bod niet geaccepteerd en ik voel me echt rot. Hoewel ik niet had verwacht dat er nog eens zo’n droomhuis voorbij zou komen, hebben we ruim een week later weer een bezichtiging in een zelfde soort huis. Ook nu doen we een bod en moeten we geduld hebben tot begin november.

Oktober is ook de maand van de schoolfoto’s, zowel van school als van de bso. De foto’s zijn echt superleuk geworden en blij dat we ze ook weer van beide hebben.

Deze maand ga ik ook voor het eerst in 7 jaar vriendschap met een vriendin samen een dagje naar Amsterdam toe. We gaan lekker een dagje sightseeing doen en heerlijk bij kletsen.

November

De maand november had voor ons weer het één en ander in petto. Zo kregen we een positief antwoord op ons bod en kochten we eindelijk ons droomhuis. Gelukkig was de papieren romslomp ook allemaal zo geregeld, omdat onze financieel adviseur al heel veel voorbereidend werk had gedaan. We gaan in juni dus echt verhuizen naar Brabant!

Nu we zelf relatief snel een huis hebben gekocht, moeten we volle bak aan de slag in ons huis. De man zorgt hier en daar nog voor een laagje muurverf op de muren. Samen met mijn ouders pakken we de rest van het huis aan. Nog niet eerder was het er zo ontzettend schoon. Wat echt superfijn is.

Mijn tuttebel mag op 12 november afzwemmen voor A en dat doet ze echt supergoed! Van de zomer op vakantie hoeft ze lekker geen bandjes meer om en wat er nu ook gebeurd, deze pakken ze haar niet meer af.

De man krijgt nog twee controles, die godzijdank ook allemaal helemaal goed zijn. We kunnen nu officieel zeggen dat hij schoon is. Wel wordt hij de komende maanden/jaren nog goed in de gaten gehouden met diverse controles.

Terwijl alles geregeld is om het huis in de verkoop te krijgen, worden we geconfronteerd met corona en kunnen we wederom in quarantaine. We werken de eerste dagen thuis, maar al gauw zijn we allebei echt geveld. De man met corona en ik, echt waar het bestaat nog, met een heuse influenza. Waar ik zelfs nog zieker van ben geweest dan de man van corona. Uiteindelijk test mijn tuttebel na een week ook nog positief en zitten we 2,5 week in quarantaine. De verkoop van het huis wordt daardoor dus uitgesteld naar halverwege december.

December

En dan is de laatste maand van het jaar alweer aangebroken. We vieren met zijn viertjes gezellig Sinterklaas, want we zitten nog steeds in quarantaine. Ook zijn we 10 jaar getrouwd dit jaar en gelukkig mogen we precies op tijd uit quarantaine, want dan kunnen we mooi de gewonnen sushibox ophalen, waar we met zijn drietjes van genieten, mijn tuttebel eet wat anders.

Mijn bink wordt deze maand ook 9 en is echt al een pre puber zo nu en dan. Gelukkig is hij wel al een stuk zelfstandiger, vooral als het op thuisonderwijs aankomt. Is best bizar om te zien wat een jaar dan doet met een kind.

Eindelijk is het zover, de 22 bezichtigingen zijn ingepland en het huis is drie dagdelen niet van ons. Iets wat ik dus bij nader inzien echt verschrikkelijk vond. Ik liep enorm op de toppen van mijn tenen om alles maar schoon te houden. Het is vreselijk om alle ballen weer hoog te moeten houden, terwijl dat precies is wat ik de afgelopen maanden heb geleerd om vooral niet te doen. Gelukkig krijgen we maar liefst 11 biedingen binnen en pikken daar degene uit die voor ons het beste voelt.

Door de stomme nieuwe variant vieren we kerst alleen een paar uur met mijn schoonmoeder en voor de rest met zijn viertjes. Waar ik het oprecht jammer vond dat het allemaal niet doorging, heb ik nog niet eerder zo’n relaxte kerst meegemaakt. Wat ook weleens fijn is, maar volgend jaar hopelijk toch wel weer gewoon met familie!

Op de allerlaatste dag van het jaar hebben we het voorlopig koopcontract van ons eigen huis getekend en zo sluiten we 2021 dan toch nog enorm goed af. Het is een jaar geworden met oprecht een rollercoaster aan emoties. Alles heeft de revue wel gepasseerd. Vanavond sluiten we dan ook in stijl af met een lach en een traan, want die zullen er vloeien, dat weet ik nu al.

Wij wensen jullie een hele fijne jaarwisseling! Dat al jullie dromen en wensen maar uit mogen komen in 2022!

Volg me ook op Facebook, Instagram en Pinterest

Volg:
Delen:

2 Reacties

  1. 31 december 2021 / 3:07 pm

    Wat was het een jaar he!? Op naar een beter 2022.

    Maak mooie herinneringen, geniet van en met elkaar en hopelijk zien we elkaar snel weer

    • Marieke
      Auteur
      31 december 2021 / 3:15 pm

      It was a hell of ride zowel bij jullie als bij ons!!

      Daar gaan we voor!! Dikke knuffel en tot volgend jaar! X

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.