8 mei, de moederdag die alles zou veranderen of toch niet?

8 mei 2016 moederdag en de laatste dag van een heerlijk weekend Antwerpen met vrienden. Niet wetende dat deze dag een hele andere wending zou krijgen toen we eenmaal weer thuis waren. Voor het eerst praat ik op mijn blog over die bewuste dag.

Weekend weg

Voordat we het weekend weg zouden gaan, voelde ik me raar. Niks om me zorgen om te maken. maar zei het wel tegen de man. Die dacht dat het gezonde spanning zou zijn voor het weekend weg met onze vrienden. Het feit dat de kinderen ook nog bij andere vrienden gingen slapen speelden misschien ook nog wel mee. 

Heerlijke tijd

Het weekend weg was heerlijk. Hoewel ik op zaterdagavond versleten was en onze vrienden alleen uit eten gingen, terwijl wij op de hotelkamer bleven, was dat ook iets wat bij me hoorde in verband met de fibromyalgie en zocht ik daar verder niet zo heel veel achter. Toen de zondag aanbrak en het onze laatste ochtend in Antwerpen was, deden we nog een rondje Joodse wijk en scoorde een ontbijtje bij Starbucks. De laatste foto’s werden genomen en toen was het tijd om afscheid te nemen van onze vrienden en gingen we de kinderen ophalen. 

Vermoeden 

In de auto vertelde ik de man dat ik dacht dat ik zwanger was. En hoewel hij me met een frons aankeek en zei dat dat heus niet zo was, zag ik dat het hem aan het denken zetten. De symptomen van vermoeidheid kwamen me bekend voor van de zwangerschappen van mijn olijke duo. Ook al had ik daar verder geen kwaaltjes bij, vermoedde ik toch dat het zo zou zijn. 

Zwangerschapstest

Na het ophalen van de kinderen, deden we wat boodschappen, rende ik de drogist in en kocht een zwangerschapstest. Die ik bij thuiskomst op het aanrecht legde en negeerde, in ieder geval tot dat we hadden gegeten. Net als bij mijn bink, legde ik de test, nadat ik hem had gebruikt, op het aanrecht, onder het mom dat het niet zo zou zijn. Maar in no time stonden er twee streepjes op. Ik moest even slikken, want ik moest het ook nog aan de man vertellen, die eigenlijk niet op nog een baby zat te wachten. Toen ik het hem vertelde, dacht hij dat ik hem in de maling nam, tot hij zag dat ik het serieus meende. 

Moederdag

Deze moederdag kreeg ineens een hele andere wending en moederdag zou voor mij nooit meer hetzelfde zijn, omdat er nooit meer over dit cadeautje heen gegaan kon worden. Want dat was deze zwangerschap, een cadeautje. 

Enkele weken later

Helaas mocht ik niet langer genieten van de zwangerschap dan 25 mei. Het kindje was er niet meer. Met de wetenschap dat er nooit meer een derde kindje zou komen, ging ik voor mij de meest nare periode in, die ik me tot dusver kan herinneren. Tot op de dag van vandaag doet het pijn als ik aan die bewuste moederdag op 8 mei denk. Ook al mag ik niet klagen met mijn gezonde olijke duo, stiekem blijft het gemis van kindje nummer drie toch een beetje bestaan.

Volg me ook op FacebookInstagram & Pinterest

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.