2009 vs 2019 – hoe leefde ik toen en is er veel verschil met nu

Geïnspireerd door Nathalie van Veusteveul schreef ik dit jaar op de valreep ook nog een 2009 vs 2019. Ik neem je mee terug naar het jaar 2009, hoe zag mijn leven er tien jaar geleden uit. En hoe is dat nu anno 2019.

Over mij in 2009 en 2019

Gewoon een paar steekwoorden van hoe ik mezelf in 2009 zag

  • feestbeest
  • hopeloos in de liefde
  • harde werker
  • volwassen meid die naar haar ouders toe nog steeds flink kon puberen.

In 2019 is dat toch echt wel anders

  • moeder
  • vrouw
  • harde werker
  • loyaliteit
  • creatief
  • volwassen vrouw die zo nu en dan zichzelf niet moet verliezen door te veel op te gaan in bovengenoemde punten

Feestbeest

In 2009 bestond mijn leven voor al uit feesten en werken. Iedere vrijdag en zaterdag stond ik met een grote vriendengroep in de kroeg. Een weekend niet stappen was toen echt ondenkbaar. Nu moet ik er niet meer aan denken. Als ik al weg ga, dan ben ik blij dat ik om uiterlijk twee uur in mijn bed lig. Laat staan dat ik dan ook nog twee dagen op stap zou gaan. Al moet ik zeggen dat het me wel heel leuk zou lijken om weer eens echt de nacht zo door te halen. Maar ja waar ik toen een zondag nodig had om te herstellen, vrees ik dat ik daar nu een week voor nodig heb. Daar komt ook nog bij dat er van die vriendengroep ook nog eens twee jongens niet meer zijn, wat de hele samenstelling al meteen heel anders maakt. En ik denk voor mij toch ook minder leuk, omdat ik met hun toch wel echt een hele goede band had.

Hopeloos in de liefde

Mijn toen stille grote liefde bleef behoorlijk stil, omdat ik het niet durfde uit te spreken. Iets met een vriendin, collega’s zijn en nauw samenwerken. In 2009 was er daarnaast echt wel liefde, absoluut, maar het waren geen blijvertjes. 2019 is wat dat betreft heel anders. Dit jaar zijn de man en ik negen jaar samen, waarvan acht jaar getrouwd. En als het aan mij ligt komen daar nog heel wat jaartjes bij.

Harde werker

Qua werk is er in de tien jaar tijd aardig wat veranderd. In 2009 werkte ik bij een grote logistieke organisatie op de shipping afdeling. Ik deed er vooral operationeel werk, wat echt helemaal in mijn straatje lag. Veel klantencontact, maar ook contact met stuwadoors en ik mocht zo nu en dan mee naar de schepen. Wat ik echt het allerleukste vond. Voor wat betreft scheepvaart is er niet veel veranderd, hoewel dat inmiddels wel bij een ander bedrijf is, nadat ik in 2017 voor mezelf moest kiezen. De functie daarentegen is wel veranderd, van operationeel medewerker, naar expediteur (vraag me niet hoe ik die stap ooit heb kunnen maken, kat in het nauw maakt rare sprongen zullen we maar zeggen), naar nu transportplanner/coördinator bij een hartstikke leuke rederij. Ondanks dat de functie in 2009 me echt super beviel en ik dat echt met enorm veel liefde deed, past de functie die ik nu heb me vele malen beter, maar deze functie had ik in 2009 nooit kunnen doen zoals ik het nu doe.

Loyaliteit

Dat heeft er altijd al in gezeten. In 2009 was ik vooral heel erg loyaal aan mijn vrienden. Nam ik mijn familie, vooral mijn ouders, toch nog regelmatig met een korrel zout. Waarom zou ik naar ze luisteren? Ze wisten het heus niet beter. En gooide regelmatig mijn kont tegen de krib. Maar voor mijn vrienden deed ik alles en daar luisterde ik ook regelmatig naar. Nu is dat anders, niet dat ik mijn ouders regelmatig zie, maar onze relatie is veel gelijkwaardiger. Moet ook regelmatig denken aan het bord wat bij mijn oma in de keuken hing met een tekst over hoe je moeders ziet naarmate je ouder wordt. En hoewel het een heel oud bord was, klopt het voor mij wel degelijk.

Moeder en vrouw

Benoemde het natuurlijk al even onder het kopje liefde. Maar in 2009 hoopte ik vurig op een gezin. Dat bleef toen uit. Tien jaar later ben ik al een aantal jaar vrouw en moeder. Heb ik inmiddels een zoon van zeven en een dochter van vijf. En kan ik zeggen dat het me eigenlijk, het grootste gedeelte van de tijd, enorm goed bevalt. En zou ik wat dat betreft nooit meer terug willen naar 2009.

Creatief

In 2009 was ik alleen met woorden creatief. Hele verhalen kon ik schrijven en daar is anno 2019 weinig aan veranderd. Wel ben ik een stuk creatiever op andere gebieden, zoals haken, mijn invulboeken en als de kinderen wat hebben probeer ik altijd wel te helpen met knutselen. Had ik toen echt niet aan moeten denken.

Mezelf verliezen

Juist door mijn gezin moet ik ook voor mezelf waken dat ik dingen voor mezelf blijf doen en niet volledig op ga in mijn gezin. En daar komt loyaliteit dan weer om de hoek kijken, want mijn gezin is altijd mijn nummer één. Op een paar keer per jaar na gewoon niet, want dan ben ik even geen moeder en vrouw van, maar gewoon Marieke. In 2009 kon ik dat helemaal niet over zien dat dat ook zo kon gaan. Ik romantiseerde het hebben van een gezin zo enorm, dat ik nooit verwacht had dat het weleens zwaar kon zijn.

En wat is jouw grootste verschil tussen 2009 en 2019? Ik lees het graag in de reacties hieronder.

Volg:
Share:

2 Comments

  1. 30 december 2019 / 10:15 pm

    Wat een ontzettend leuk blog. Met plezier gelezen hoe je 10 jaar terug in het leven stond.
    Ik ben volgens mij afgelopen 10 jaar niet zo veranderd.

    • Marieke
      Auteur
      30 december 2019 / 10:54 pm

      ah wat lief van je. Ik vond ook al dat ik een behoorlijke metamorfose had ondergaan.
      Oh maar nu maak je me wel nieuwsgierig of het daadwerkelijk zo is 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.