Het is gewoon alweer april, time flies! Het was weer een bijzondere week. Zo gingen de kinderen voor het eerst naar celloles toe, werd ik ineens opgeroepen voor een operatie en hadden we onverwachts een logeetje. Je leest het allemaal weer in een nieuwe week van Marieke.
Maandag
Het weekend zit er weer op. Mijn bink is zelf al naar school gelopen en ik breng mijn tuttebel weg. Ze vindt dat toch wel erg fijn als ik dat doe.
Vandaag geen wandeling, maar een ritje naar het ziekenhuis voor een echo van mijn bovenbeen waar zeer waarschijnlijk een vetbultje in zit.
Aangezien ik vanmorgen niet kon wandelen doe ik dat zodra ik de kinderen heb gedropt op de voetbal. Zo heb ik meteen het beste van beide, ik kan wandelen en daarna nog een halfuur gezellig kletsen.
Dinsdag
Na een heerlijke wandeling met de podcast van Miljuscka in mijn oren en het doen van de was, is het heerlijk om even te chillen op de bank met een beker thee voor de plicht weer roept.
Om twaalf uur mag ik me melden bij de arboarts. Waar de stoelen toevallig matchen met mijn schoenen. Ik heb een goed gesprek met de arts. Aansluitend mag ik door naar mijn werk toe, waar ik ook nog een fijn gesprek heb en weer even mijn collega’s kan zien.
Mijn tuttebel heeft een paar weken geleden muziekles gehad met school en daarna heeft ze de kans gekregen om zich op te geven voor een instrument. Aangezien ze helemaal in de ban is van Wednesday heeft ze voor de cello gekozen. Helaas is ze de enige en dus mag haar broer ook mee doen met de celloles. En als de muziekleraar aanstaande dinsdag nog een cello bij zich heeft doe ik ook gezellig mee.
Woensdag
De kinderen zijn weer naar school toe en ik ga mijn dagelijkse rondje weer lopen.
Vandaag mag ik assisteren op school bij de schoolfotograaf. Voordeel daarvan is dat ik kan zien hoe mijn eigen kinderen op de foto worden gezet.
Als ik thuis kom wordt er een pakket bezorgd. Het is een pakket vol Twitter Love & Care van mensen die ik, net als Erik, via Twitter heb leren kennen in 2010.
Donderdag
Gisteren kreeg ik van de huisarts te horen dat ik het bultje in mijn been weg moet laten halen door de chirurg. Ik heb geluk, want als ik bel is er een uitvaller en dus kan ik vandaag al terecht.
Het bultje wordt op de poliklinische ok verwijderd. Als ik er vandaan kom ben ik wat vet armer en wat hechtingen rijker.
Aangezien het best pijnlijk is heb ik geen zin in moeilijk gedoe, dus eten we een tosti en soep als avondeten.
Vrijdag
De kinderen wandelen vandaag weer eens een keertje samen naar school toe.
Weer of geen weer, ik ga toch wandelen. Gelukkig loopt mijn wandelmaatje vandaag ook gezellig mee, zodat we bij kunnen kletsen.
De wandeling was toch net wat intensiever dan ik dacht en ik voel dat mijn been het niet prettig vindt dat ik zo enthousiast was met wandelen. Ik besluit om lekker te gaan ontspannen op de Pranamat. Binnenkort kun je hier meer over lezen op mijn blog.
Morgen bestaat het bedrijf waar ik werk vijf jaar en speciaal daarvoor is er vandaag een borrel geregeld. Aangezien ik mijn collega’s mis ben ik blij dat ik ze in deze setting kan zien. Het is erg gezellig en ik ben blij dat ik voor zo’n fijne werkgever mag werken.
Zaterdag
Het is 1 april en de eerste grap wordt al uitgehaald voordat ik het door heb. Als ik een slok van mijn thee neem zit daar suiker in en als ik iets vies vind is het wel suiker in mijn thee. De kinderen hebben de grootste lol samen, omdat hun grap is gelukt.
Dat ik snel blauwe plekken krijg wist ik al, maar ik had niet verwacht dat ik van de ingreep ook zo’n enorme plek zou krijgen. Mooi blauw is niet lelijk, wel pijnlijk.
De wedstrijd van mijn tuttebel is afgelast, maar omdat mijn bink op kunstgras voetbalt gaat zijn wedstrijd wel door. Gelukkig vindt mijn tuttebel het helemaal niet erg om mee te gaan, want ze vermaakt zich prima met bernedoodle Boss.
We gaan vanmiddag op visite bij mijn vriendin en haar gezin. Waar we nog haar verjaardag gaan vieren, wat erg gezellig is. Als we weggaan wil haar oudste graag bij ons slapen en zo ga ik met drie kinderen naar huis toe.
Zondag
Het is vroeg, maar ik ben helemaal klaar voor de GP van Melbourne. Wat enerzijds een spannende race is, maar anderzijds is het enorm chaotisch met veel crashes en rode vlaggen.
Mijn tuttebel heeft huiswerk meegekregen van school en moet zeventien pagina’s rekenen afmaken. Aangezien ze dat vrijdag en zaterdag niet wilde doen, is ze nu de klos. Gelukkig wordt ze goed geholpen door haar broer en vriendin.
We hebben vanmiddag een verjaardag en aangezien ik nog even naar het dorp moet daarvoor gaan we heerlijk wandelend naar die verjaardag toe. Waar het heel erg gezellig is.
Mijn bink gaat lekker buiten spelen als we weer terug zijn. Aan de overkant van de weg staat er een Lamborghini en daar moeten we natuurlijk wel even naartoe.
Mijn tuttebel heeft nog een aantal bladzijdes die ze moet maken, maar samen met mij lukt het haar om alles helemaal af te maken. Ik ben enorm trots op haar, omdat ze het zonder zeuren allemaal heeft gemaakt. En ze veel beter in rekenen is dan ze zelf denkt.
Hoe was jullie week? Ik lees het graag hieronder in de reacties.
Volg me ook op Facebook, Instagram en Pinterest
