Week van Marieke 06-2022 goed ziek, B-diploma en schaatsen

Het liefste zou ik afgelopen week skippen, want voelde ik me in november beroerd, door covid 19 voel ik me nu zelfs nog slechter. Gelukkig waren er ook een aantal lichtpuntjes deze week. Zo zwom mijn tuttebel af voor haar B-diploma en volgde ik vanaf mijn plekje op de bank het schaatsen tijdens de Olympische Spelen. Je leest het allemaal weer in een nieuwe week van Marieke.

Maandag

Met drie positieven in huis is de man de enige die nog alles mag, al mag hij niet naar kantoor komen en werkt hij thuis. Wat betekent dat dit zo’n beetje mijn uitzicht is vanaf mijn plek op de bank. De man werkt, mijn tuttebel doet wat thuiswerk in de online portal van school en mijn bink heeft het lezen in e-readers ontdekt en zit naast me te lezen.

Ik voel me echt hondsberoerd en kom nauwelijks van mijn plek af in de woonkamer. Alleen als de kinderen iets nodig hebben en de man druk bezig is, kom ik van de bank af. Enige voordeel aan dit hele covid gedoe is dat ik het schaatsen kan volgen. Zo zie ik Ireen Wüst goud winnen op de 1500 meter.

Eén van mijn vriendinnen komt de schoolspullen van mijn tuttebel brengen, echt onwijs lief. Al ben ik er nog niet over uit of ik nu wel zo blij ben met thuisonderwijs.

Ik sluit de dag af met een vreselijke migraine, ik vermoed door Omikron, maar ik lig uiteindelijk om half negen al in bed en ben ook zo vertrokken.

Dinsdag

Na een nacht met wat onderbrekingen word ik pas om zeven uur wakker. Ik ben zo ontzettend moe dat ik dit ook wel echt nodig had. Gelukkig is de heftigste hoofdpijn weg, hopelijk blijft dat ook zo. Terwijl de kinderen zich opmaken voor een dagje thuisonderwijs, ga ik in mijn hoekje zitten met een boek en ontbijt.

Deze quarantaine lijkt het wel of vooral mijn tuttebel zich beter dan ooit vermaakt. Ze speelt heerlijk met haar LOL surprise op haar slaapkamer.

Ook vandaag staat het schaatsen op en vandaag zien we hoe Kjeld Nuis de 1500 meter weet te winnen.

De kinderen vinden het allemaal allang prima en ze genieten vandaag van een lekkere lunch en het schaatsen.

Mijn vriendinnen komen langs en nemen een bosje bloemen, wat lekkers en een kaartje mee. Zo superlief, zo’n oppeppertje kan ik wel gebruiken nu.

Woensdag

Mijn bink zit naast me op de bank en ik maak gebruik van dit moment door hem vast te leggen.

De man verwend me met een heerlijke reep Tony’s en een bak thee. Doordat ik me zo slecht voel, zijn dit wel echt de lichtpuntjes waar ik even heel erg blij van wordt.

De man haalt twee Too good to go boxen bij Bakker Bart en de boxen zijn goed gevuld, hier kunnen we de vriezer weer goed van aanvullen en hebben we een flinke broodmaaltijd van nu.

Donderdag

Mijn bink is, na een week thuis te zijn geweest, weer lekker naar school toe, hij had er enorm veel zin in en was ook zo klaar met alles, zodat de man hem weg kon brengen. Terwijl hij op school is, zit ik weer op mijn favoriete plekje met een nieuw boek.

De verveling begint toe te slaan bij mijn tuttebel, waardoor ze eigenlijk steeds om me heen hangt. Aangezien de man druk met werken is, probeer ik haar te vermaken met het spelen van niet al te moeilijke spelletjes zoals Dobble en memory.

Ook nu staat het schaatsen weer op en zien we Irene Schouten een gouden medaille halen op de 5000 meter.

Al de hele week doe ik tussendoor wat kleine dingetjes, zo maakte ik wat post klaar voor Valentijnsdag voor een aantal vriendinnen, mijn zusje en moeder.

Vrijdag

Mijn tuttebel mag maandag weer naar school en nadat we gisteren samen een gesprekje hadden met haar meester, maken we vandaag een aantal sommen die ze de afgelopen dagen had moeten doen.

Daarna ga ik weer op de bank zitten. Stiekem had ik gehoopt dat ik wel weer opgeknapt zou zijn, maar niks is minder waar. Ik ben moe en heb nog steeds verkoudheidsklachten en voel me gewoon blegh. Toch ga ik een spelletje memory spelen, want het leidt mijn gedachten even af van ziek zijn en het houdt mijn tuttebel bezig.

Uiteindelijk verruil ik de bank wel voor mijn bed en ga ik daar een poos liggen, in de hoop dat die vermoeidheid wegtrekt.

Omdat ik echt te ziek ben kan ik niet mee naar het afzwemmen. Gelukkig kunnen de man en mijn bink wel mee en komen ook mijn vriendin en haar dochter kijken bij mijn tuttebel. Ze zwemt supergoed en komt thuis met haar B-diploma. Ik heb alles op afstand gevolgd met foto’s en filmpjes en ben supertrots op haar. Dit betekent ook meteen het einde van een tijdperk, want waar mijn bink nog door wilde voor C, ziet zij dat helemaal niet zitten en dus is zwemles voor nu lekker klaar en kunnen we ook weer van de vrijdagavonden genieten.

Zaterdag

Als mijn mannen de deur uit zijn naar de voetbal, zie ik deze mooie zonsopgang, ik kan natuurlijk niet anders dan die even vastleggen.

Na het voetballen weet mijn bink niet hoe snel hij weer in zijn boek moet duiken. Toch fijn dat een e-reader het lezen extra motiveert.

Mijn tuttebel gaat op een bepaalde manier staan waardoor ze zo fotogeniek is, dat ik dat beeld heel graag wil vangen. Het wordt echt een geweldige foto.

De mannen genieten ’s middags even van een heerlijk momentje samen. Blijft mooi om te zien.

Ik wil zo ontzettend graag even naar buiten toe. Gewoon even wat frisse lucht inademen en mijn benen strekken. Hoewel ik het echt wel lekker vind, frustreert het me wel dat ik maar liefst 1.25 km loop en daar dus gewoon 25 minuten over doe. Daarna moet ik gewoon op bed gaan liggen, om ruim anderhalf uur bij te komen. Alsof ik een of andere marathon heb gelopen. En hoewel de meningen enorm verschillend zijn en ik iedereen respecteer, ben ik nu toch wel heel erg blij met de vaccins en de booster, want ik wil niet weten hoe erg ik ziek zou zijn geworden zonder.

De kinderen vermaken zich prima buiten, door de happy stones, die ze tijdens de tweede quarantaine hebben gemaakt, te gaan verstoppen.

Zondag

De kinderen kijken gezellig samen de Zapp awards terug, terwijl wij ook bij ze zitten en met een half oog meekijken naar wie er allemaal wint.

Hoewel de man al de hele week negatief test, voelt hij zich sinds vrijdag ook allesbehalve fit, maar gaat wel met de kinderen even naar buiten toe. Zo kunnen zij hun benen strekken en meteen kijken of er al happy stones zijn gevonden. Ik zie ondertussen hoe het dames shorttrackteam de gouden medaille wint tijdens de relay.

Hopelijk brengt komende week wat beters mee qua gezondheid, want ik ben er echt wel klaar mee. Ik vind de vermoeidheid, alleen het tikken van een blog kost al zoveel energie dat ik bijna in slaap val achter de laptop, misschien nog wel het ergste van allemaal. Al zijn de pijntjes die steeds opspelen en de verkoudheidsklachten ook niet fijn.

Hoe was jullie week? Ik lees het weer graag hieronder in de reacties.

Volg me ook op Facebook, Instagram en Pinterest

Volg:
Delen:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen