Week van Marieke 51-2022 – Londen, ziekenhuis en kerst

Met onze trip naar Londen nog vers in ons geheugen, is het deze week een komen en gaan van mixed feelings. Zo was vooral de laatste volle dag in Londen enorm intens, waren we amper thuis of mochten we alweer naar het ziekenhuis toe en was er ook de kerst nog. Je leest alles weer in een nieuwe week van Marieke.

Maandag

Ken je dat gezin dat naar Londen ging om 5 volle dagen herinneringen te maken? Nou ik kan je zeggen, dat is meer dan gelukt na vandaag! Aangezien we vandaag zo’n beetje alles hebben gedaan wat er nog op het lijstje stond!

De man wil graag, net als wat ik van de week heb gedaan, de Big Ben op de foto zetten als het nog niet zo druk is. Daarnaast hebben we de Westminster Abbey alleen nog maar vanuit de bus gezien, dus daar willen we ook nog even langs lopen.

Donderdag tijdens de hop on hop off tour heeft mijn bink de HMS Belfast zien liggen en hij wil daar heel graag naartoe. Dit marineschip is te bezichtigen, want het is een museum en daar kunnen kinderen actief op zoek tijdens een speurtocht naar de route die het schip af gaat leggen, want de kapitein is zijn coördinaten kwijt. Echt ontzettend leuk om te doen, ondanks dat het voor de kinderen in het Engels is.

Na het museumbezoek gaan we weer terug naar het hotel waar we de man achterlaten zodat hij kan rusten. Samen met de kinderen ga ik naar Harrods, maar stoppen we eerst met de bus op Parliament Square om daar bij de telefooncel foto’s te maken. Ook iets wat mijn bink al de hele week wil doen!

Bij Harrods is het kneiterdruk. Ik ga op zoek naar een Dior tasje wat ik buiten in de etalage heb gezien, maar kan het niet vinden. Ook de kerstafdeling nog even bezocht, maar, ondanks de tip dat die echt heel gaaf is, vind ik die behoorlijk tegenvallen. Dus eigenlijk zijn we er een beetje voor niets naartoe gegaan en loop ik wat teleurgesteld naar buiten toe. Tot ik online het tasje op ga zoeken en er achter kom dat dit mini tasje, waar misschien net een lippenstift en een klein portemonneetje in kan slechts 4300 euro kost. Toch maar terug naar de tijd van Mrs. Harris goes to Paris, toen een Dior jurk nog 500 pond kostte.

Terug op de hotelkamer hebben we de man wakker gemaakt en chillen we een poosje tot hij helemaal up and running is. We gaan terug naar Build-A-Bear, waar we dankzij een tip van een kennis, de man een beer laten maken met een door hem ingesproken zin, zodat we hem altijd dichtbij ons hebben als hij er niet meer is.

We zouden op de verjaardag van mijn bink tickets boeken voor de London Eye, maar dat lukte helaas niet vanwege het weer. Het lukte ons om voor 16 december tickets te boeken, maar wederom ging het niet door vanwege een probleem door het winterse weer! Na het maken van de beer bij Build-A-Bear wil ik toch een poging wagen om zijn laatste wens in Londen in vervulling te laten gaan!

Met horten, stoten en tranen vertel ik, aan de drie customer service medewerkers die achter de balie zitten, dat de man doodgaat, het onze laatste avond hier is en het zijn laatste wens is om in de London Eye te kunnen stappen met het hele gezin!

Zonder enig probleem worden er vier tickets voor ons geboekt, worden we begeleidt door iemand van de crew en krijgen we zelfs een privé pod. Zo kunnen we als kers op de taart van deze trip alsnog genieten van het weidse uitzicht vanaf grote hoogte over Londen! We zijn zo ontzettend dankbaar dat het personeel zonder enig twijfelen heeft gehandeld. Dat is niet in woorden uit te drukken.

Na de London Eye gaan we terug naar het hotel, om de beer weg te brengen. Daarna zijn we op de bus gestapt naar Old Bond Street om nog wat lichtjes te spotten bij de bekende en dure modemerken!

We sluiten deze geweldige dag af met een heerlijk etentje in het hotel. De koffers zijn zo goed als ingepakt. Of we naar huis willen? Nee absoluut niet! Of we wederom ons hart hebben verloren aan Londen en de uiterst vriendelijke Londenaren? Ja, zeker weten!

Dinsdag

Onze dagen in Londen zijn voorbij gevlogen. We hebben allemaal geen zin om te gaan! We voelen ons alle vier hetzelfde. We hebben Londen echt in ons hart gesloten.

We ontbijten nog een keertje in het hotel, halen onze koffers op in de kamer, checken uit en de conciërge en de doorman regelen voor ons een taxi, omdat we geen zin hebben in gedoe van de metro tijdens de spits en het gewoon een stuk makkelijker is.

De taxichauffeur brengt ons binnen 20 minuten naar de vertrekhal van de Eurostar. Daar moeten we aansluiten in een mega lange rij en als er dan een andere trein ook nog vertraging heeft duurt het alleen nog maar langer voor we door de paspoortcontrole kunnen. Aangezien Erik niet zolang kan blijven staan regel ik een stoel voor hem en uiteindelijk krijgen we zelfs prioriteit bij de douane zodat we snel onze trein in kunnen.

Helaas duren de security checks enorm lang en hebben we meer dan 45 minuten vertraging voor we Londen verlaten. De rest van de reis verloopt voorspoedig en om 16.40 staan mijn ouders ons met onze auto op te wachten bij het station, zodat we meteen naar huis kunnen. Al duurt dat wel even want het is slecht weer en donker dus dat betekent dat er heel veel file is!

Nu we thuis zijn roept de plicht weer. Beheerst kanker weer ons leven, zijn er ziekenhuisbezoeken en andere dingen waar we ons zorgen om moeten maken! Maar we kijken terug op een onwijs gave vakantie die we niet snel zullen vergeten en de herinneringen dragen we voor altijd bij ons en anders hebben we al de foto’s nog!

Woensdag

Na een heerlijke week vakantie vallen we meteen weer met onze neus in de boter. De kinderen mogen naar school toe en hebben daar enorm veel zin in, omdat ze dan alles over Londen kunnen vertellen. Ik mag om acht uur beginnen met werken, want om negen uur mogen we weer richting het ziekenhuis. Een keiharde reality check dus. Bij de bestralingsarts krijgen we te horen dat de man nog een keertje bestraald kan worden bij zijn ribben in de hoop dat het de pijn wegneemt.

Bij gebrek aan boodschappen in huis, maak ik voor mezelf tijdens de lunch een boterham met ei. Wat erg lekker smaakt, zeker na een week nauwelijks lunchen.

Om kwart voor drie mag ik weer naar de tandarts toe. Ik krijg het tweede deel van de wortelkanaalbehandeling. Hij doet dit zonder verdoving en hoewel ik daar enorm tegenop zie, valt het me echt alles mee. Gelukkig mag ik nog een keertje terug om de noodvulling te laten vervangen. Stel je voor dat ik hem zou gaan missen.

Als ik aan de kinderen vraag wat ze willen eten krijg ik van allebei snijbonen te horen. Stiekem heb ik na al dat uiteten een gewone gekookte aardappel ook wel gemist.

Hoewel we in het hotel een bad hadden, ben ik er daar niet in gegaan, thuis is dat toch het allerfijnste. Zeker nu ook seizoen 3 van Emily in Paris op Netflix staat.

Donderdag

In Londen kon ik niet echt mijn haar doen, omdat ik een product was vergeten en dat was ook prima. Nu ik weer thuis ben, vind ik het toch weer heel erg lekker dat mijn haar goed zit.

Voor de lunch heb ik paprika maiswafels met ei en uiteraard kijk ik ook meerdere afleveringen van Emily in Paris.

Mijn olijke duo heeft voor het eerst kerstdiner en daar hebben ze enorm veel zin in. Ze helpen allebei mee met het maken van hun gerecht. Mijn bink heeft nacho’s gemaakt en mijn tuttebel poffertjes met aardbeien.

In de klas ziet het er heel gezellig uit, met eigen gemaakte placemats en een heerlijk haardvuur op de achtergrond.

En bij mijn tuttebel is het niet anders in het lokaal. Er gaat toch eigenlijk niks boven een kerstdiner op school.

Terwijl de kinderen in de klas zitten, maak ik samen met de andere leden van de ouderraad de kerstmarkt klaar en maken we ons op voor een supergezellige avond, waar voor zover ik weet geen foto’s van zijn.

Vrijdag

De kinderen hebben vandaag een filmochtend en mogen daarom een knuffel meenemen. Mijn tuttebel is helemaal blij, want nu kan ze eindelijk haar paard eens meenemen, want normaal mag dat nooit van ons.

Mijn vriendin was oplettend en zag dat er Blond Amsterdam in de aanbieding was bij het tuincentrum en nam voor mij ook het een en ander mee. Dus dat ga ik met de kinderen even bij haar ophalen. Ik ben er echt superblij mee.

Even gezellig samen op de foto, gewoon omdat het kan en omdat het natuurlijk ontzettend leuk is om selfies te maken.

Zaterdag

Vanmorgen gaan we op visite bij mijn schoonmoeder, waar mijn schoonzus ook al is. Het is er ontzettend gezellig, het eten is heerlijk en we hebben mooie gesprekken. Het is een hele bijzondere ochtend. Zeker als ik ook nog foto’s van ze maak. Die ik hier niet ga delen om privacy redenen.

Thuis maak ik ook weer de jaarlijkse kerstfoto van de kinderen. Ze hebben er eigenlijk helemaal geen zin in, maar gelukkig lukt het toch weer.

Op Instagram konden jullie de afgelopen weken iedere dag de unboxing zien van de twee adventskalenders die ik heb. Uiteraard zal ik ik niet zijn als ik niet nog even alles op de foto zet. Of nou ja bijna alles, want ik kom er later achter dat ik een blushhighlighter bijna had weggegooid van de Essence kalender.

En ook van de Balea kalender zet ik alles bij elkaar. Het zijn toch wel echt mijn meest favoriete adventskalenders.

’s Avonds komen vrienden gezellig bij ons kerstavond vieren. We doen dit met een heerlijke kaasfondue en allerlei ander lekkers op tafel. Het is echt supergezellig en deze avond pakken ze ons ook niet meer af.

Zondag

Het is eerste kerstdag, het kleed onder de boom is goed gevuld met cadeautjes en de kinderen kunnen niet wachten tot ze ze open kunnen maken.

Onze eerste kerstdag hebben we dit jaar uitgeroepen tot pyjamadag, wat echt heerlijk is. We gaan lekker cadeautjes uitpakken. De kinderen gaan zo lief bij de man zitten, dat ik het wel vast moet leggen.

We worden allemaal goed verwend door de kerstman, vooral ik zelf. Al komt dat meer omdat ik de man het uit handen wilde nemen en dus ook cadeautjes voor mezelf kocht. Ik krijg van hem ook nog wat cadeautjes.

Zoals je ziet, beter verwend dan verwaarloosd. Van de man krijg ik een badkussen, wandrekjes voor naast de wandrekjes in mijn werkkamer en een family planner. Voor mezelf kocht ik lekkere warme sokken, een pandora bedel en de doos met het Lego boeket.

Mijn bink wil ook nog wel even zijn cadeautjes showen, de rest heeft daar niet zoveel zin in. Hij heeft Pokémon kaarten en twee dozen Lego gekregen. Hetzelfde geldt voor mijn tuttebel, alleen heeft zij Lego Friends gekregen.

Na de cadeautjes gaan we gezellig met zijn vieren genieten van een uitgebreid kerstontbijt.

De kinderen gaan na het ontbijt meteen aan de slag met hun Lego, waar ze op deze dag ook echt alle tijd voor hebben.

En ik doe gezellig met ze mee, al is er voor mij geen plek meer aan de eettafel, dus zit ik aan de salontafel. Gelukkig is er ook weer top 2000, dus kan ik meteen gezellig meekijken.

Het bouwen van het boekt duurt ongeveer twee uur. Ik heb echt genoten van het bouwen en vraag me ook af waarom ik niet eerder zo’n project heb gedaan.

Rond zeven uur is het dan wel tijd voor het kerstdiner. We beginnen met een simpele carpaccio, omdat ik weer eens wat vergeten ben te bestellen. Gelukkig vindt iedereen het heerlijk, dus dat scheelt enorm.

Aansluitend hebben we het hoofdgerecht, met onder andere aardappelgratin, gepofte aardappels, kerststerren, stoofpeertjes, entrecote voor ons en biefstuk voor de kinderen.

Als alles wat gezakt is, doen we uiteraard nog een toetje. De kinderen krijgen een lavacakeje met slagroom.

Helaas is niet alles koek en ei deze dag. Mijn tuttebel is een denker en zodra ze op bed ligt, gaan de radartjes draaien. Ze komt dan ook enorm verdrietig uit bed en wij kunnen niet anders dan met haar mee huilen. Het is ook zo oneerlijk, een meisje van acht zou ook gewoon onbezorgd moeten kunnen leven, zonder er bij na te hoeven denken dat haar vader dood gaat.

Ik ben erg benieuwd naar jullie week, ik lees het graag hieronder in de reacties.

Deze blog bevat affiliate links, meer hierover lees je in de disclaimer.

Volg me ook op Facebook, Instagram en Pinterest

Volg me ook op Facebook, Instagram en Pinterest