Week van Marieke 05-2023 – ziek mannetje, lichtpuntjes en fotoshoot

Hoewel de dagen echt nog wel heel zwaar zijn en het gemis volop aanwezig is, waren er afgelopen week wel echt wat lichtpuntjes, maar had ik ook een ziek mannetje in huis en deden de kinderen nog een fotoshoot. Je leest het allemaal weer in een nieuwe week van Marieke.

Maandag

De kinderen zijn weer naar school toe en ik ben aansluitend met mijn schoolvriendin gaan wandelen. Dit keer niet zo lang, maar het is gezellig en lekker om te doen en dat is het belangrijkste. Ik wil daarna van alles doen, maar merk dat ik een spanningsboog van een baby heb. Daarom kijk ik maar een serie.

Van Coffeelicious komt er een heerlijk pakketje binnen, wat wel echt superlief is. We gaan hier lekker van smullen.

Aangezien de postbode vanmiddag in plaats van zaterdag komt, kan ik meteen aan de slag met een heleboel administratie, wat echt nodig is nu Erik er niet meer is. Mijn tuttebel is gelukkig een hele goede hulp en speelt zelf ook nog even voor postbode.

Voor het avondeten maak ik een heerlijke tikka massala. Er wordt weer goed van gegeten.

Na anderhalf uur in de kou langs de lijn te hebben gestaan is het tijd om even lekker warm te worden met een bakkie thee en wat lekkers.

Dinsdag

Van het weekend bestelde ik een nieuwe televisie, dit was al wel de bedoeling, maar het was er nog niet van gekomen. Maar wat is dat heerlijk kijken zeg als je eerst een 43 inch had staan.

Mijn bink was vanmorgen al niet helemaal fit, maar wilde wel graag naar school toe. In de loop van de ochtend krijg ik een berichtje van de juf dat hij toch echt ziek is. Aangezien ik niet weg kan, ben ik nu blij dat de school twee minuten lopen is, want nu kan hij zelf naar huis komen. Thuis kruipt hij meteen met zijn koortslijf tegen me aan.

Er is een pakketje binnengekomen voor de kinderen van Knuffelmakers. Hierin zitten knuffels die gemaakt zijn van foto’s van Erik.

De kinderen zijn echt superblij met hun knuffels en heel eerlijk is het bijna eng hoe de knuffels op Erik lijken. Ik vind dit bedrijf echt enorm bijzonder, wat zij doen voor kinderen is echt abnormaal.

Voor het avondeten maak ik lekker boerenkool stamppot. Deze winter eten we weinig stamppotten, wat ik wel echt heel erg jammer vind, want het is altijd zo’n welkome afwisseling in groenten.

Woensdag

Vandaag is zo’n dag dat er niks uit mijn handen komt. Dat ik vrij doelloos op de bank zit, serie kijk en gedachteloos probeer te zijn. Ik heb een was opgevouwen en geprobeerd een blog te schrijven, maar dat leidt allemaal niet af van het gemis wat vandaag vooral de boventoon voert.

Ja ik weet dat ik eraan mag toegeven, maar dat neemt niet weg dat ik me vandaag gewoon niet ok voel en dat het gewoon echt kut is dat Erik al 2 weken niet meer bij ons is.

Mijn bink is nog niet helemaal fit en daarom zeg ik de voetbaltraining af. Aangezien we gewoon normaal moeten eten, duik ik wel de keuken in en maak ik macaroni.

Toegeven aan een rotgevoel betekent ook dat ik lekker met chocola op de bank plof. Soms is dat gewoon even heel erg nodig.

De overbuurvrouw staat ineens voor de deur en geeft een kleinigheidje af voor de kinderen en mij. Echt superlief.

Donderdag

Vandaag wordt er ook een pakketje bezorgd met allerlei lekkers voor zelfzorg en om te eten. Voor de kinderen ook nog notitieboekjes, zodat ze lekker van zich af kunnen schrijven. Dit is echt zo ontzettend lief.

De kinderen willen graag friet eten en wie ben ik om ze hun comfort food te ontnemen. Gelukkig ben ik er ook niet vies van, dus dat scheelt wel.

Deze foto is blurry but perfect. Een foto van ons drietjes, een van de vele die nog zullen gaan volgen, helaas.

Vrijdag

Het is weer tijd voor de schoolrun. Ik loop gezellig mee, zo kan ik meteen doorlopen naar de brievenbus en aansluitend naar de auto toe.

Samen met mijn vriendin ga ik naar Intratuin in Hendrik-Ido-Ambacht toe. Ik heb twee missies. De eerste is het kopen van een Ficus Belize, in de hoop dat ze ze hier wel gewoon hebben (in Halsteren was dat vorige week niet het geval). Daarnaast wil ik kijken of ze hier wel nog de wandrekken hebben die ik bij mijn zusje heb gezien en echt heel erg graag wil hebben voor aan de muur boven de bank. Hier zal dan in de loop van de tijd het handenbeeld met urn en de epoxybloemen op komen te staan. Een aantal weken geleden wilde ik ze al bestellen, maar wachtte ermee, aangezien Erik toen achteruit ging. En toen ik ze wel kon bestellen, waren ze ineens uitverkocht. Gelukkig vinden we er een en als ik aan de verkoopster vraag of ze er misschien nog ergens eentje heeft staan, maakt ze mijn dag, want op een andere plek staat er nog één.

De Ficus Belize stond al heel lang op mijn planten wishlist, maar in het vorige huis had ik geen ruimte. Gelukkig zijn er influencers, want zonder had ik nooit gezien dat ze deze bij Intratuin verkopen. Maar nu staat ze mooi te shinen naast de kast in het zitgedeelte van de woonkamer. Is ze niet prachtig?

Na al die lichtpuntjes van vanmorgen, voeg ik er nog maar eentje aan toe, al moet ik er daarvoor wel eerst één laten gaan. Ik cancel onze vakantie naar het Gardameer, maar boek een kampeerplaats op een camping in Renesse.

Mijn tuttebel kreeg van haar oude bso-leidsters een cadeaubon van Intertoys. Samen gaan we daar iets voor uitzoeken. En als ze wil betalen bukt ze ineens en pakt tien euro. Ik ga er vanuit dat die uit haar portemonnee is gevallen, maar later als we al lang en breed weer weg zijn, blijkt dat het briefje helemaal opgevouwen op de grond lag. De bofkont, want zo kost dit konijn haar ineens helemaal niks.

Zaterdag

Het is weer tijd voor voetbal. Vandaag spelen ze allebei thuis en ook nog eens om dezelfde tijd. Enorm handig, maar niet heus. Ik kijk de eerste helft van mijn tuttebel die deze helft gaat keepen. Nog voordat de wedstrijd begint heeft ze al een keiharde bal in haar gezicht gekregen. Nadat de bloedneus is gestopt en ze wat heeft gedronken, gaat ze terug het doel in en keept een goede eerste helft. De bikkel.

De tweede helft kijk ik bij mijn bink, maar aangezien die in de verdediging staat krijg ik hem niet op de foto, want hij speelt precies aan de andere kant van het veld.

Het is bizar hoeveel kaarten we hebben gekregen vanaf het moment dat Erik is overleden. In totaal zijn het er 141 en ik vind het echt indrukwekkend dat wij in zoveel gedachten ronddwalen en er zoveel medeleven is.

Naast de kaarten zijn er ook tekeningen binnengekomen van oude en nieuwe vriendjes van de kinderen. Dat is wel echt heel erg fijn voor de kinderen ook.

Mijn tuttebel biedt aan om te stofzuigen, zodat ik dat niet hoef te doen. Daar zeg ik vandaag eens geen nee tegen. Ik kan het alleen maar toejuichen, want dan kan ik het vaker uitbesteden.

Terwijl mijn tuttebel nog bezig is, eet ik even een krentenbol met roomboter en komijnenkaas. Dit is echt mijn guilty pleasure.

Aangezien ik begin januari deze doos Lego als pre-order bestelde en die nu eindelijk binnen is, ga ik maar lekker een poosje bouwen.

Ik ben er echt de hele middag mee bezig. Het feit dat ik snel afgeleid ben draagt daar ook niet echt aan bij. Het eindresultaat daarentegen mag er echt wel zijn. Deze komt in de vensterbank, die nu wel heel erg leeg is zonder kaarten.

Een tijd terug kreeg ik van de lieve blogvriendinnen Merel, Fleur, Lisette en Miriam een kaart met daarop een pan soep op afstand (cadeaubon thuisbezorgd) voor als ik even geen zin heb om te koken. Die zin is er nu niet en dus bestellen we lekker Grieks van de bon.

Vanavond mogen de kinderen met mij naar Wie is de Mol? kijken. En dat is best gezellig zo met zijn drietjes.

Zondag

Enkele weken geleden kreeg ik de vraag van Merel Goes Fotografie of ze mijn olijke duo op de foto mocht zetten om ze in het zonnetje te zetten tijdens deze moeilijke periode. Niet wetende dat Erik er nu niet meer zou zijn. Toch lieten we de shoot doorgaan, want Erik zou als fotograaf niks liever gewild hebben dan dat de kinderen zouden shinen voor de camera. Dus rijden we vandaag naar Utrecht toe voor de minishoot van Merel. Ze hebben er enorm veel zin in en dat is te zien aan de foto’s ook. Deze foto heb ik zelf gemaakt, maar stond wat verder weg, dus hij is niet geweldig, maar te leuk om niet te posten.

Naast de shoot locatie zit een kinderboerderij en daar willen ze natuurlijk nog wel even naartoe. En dat is maar goed ook, want de papaknuffels hebben we ook meegenomen, maar lagen nog bij de shoot locatie. Aangezien mijn schoonmoeder ook in Utrecht woont brengen we meteen een bezoek aan haar. Wat ze wel heel erg fijn vindt, want we hebben haar niet meer gezien nadat ze hier de maandag voor Eriks overlijden is geweest om hem nog een keer te zien en ook al afscheid genomen had van hem. Met de uitvaart kon ze er helaas niet bij zijn, omdat ze twee dagen daarvoor positief testte op dat rotvirus.

Ondanks de drukte van vanmorgen ben ik moe, maar heb ik wel echt een goede dag. Dat is dan ook wel eens fijn tussen de donkere dagen door.

Voor het avondeten maak ik een Gnocchi ovenschotel en ook daar wordt weer goed van gegeten, gelukkig.

Hoe was jullie week? Ik lees het graag in de reacties.

Volg me ook op Facebook, Instagram en Pinterest