Stof tot nadenken

Vanmorgen hoor ik Erik uit bed gaan, maar de rest krijg ik niet meer mee. Ik val als een blok in slaap en om iets voor half zeven schrik ik wakker. Erik is blijkbaar al weg, maar ook dat heb ik niet meegekregen. Daarna ben ik weer in slaap gevallen tot half acht. De kinderen slapen allebei nog. Dus kan op mijn gemak wakker worden.
Om tien voor acht hoor ik mama uit Luca’s kamer en ik ga er uit. Ik blijf het een luxe vinden hoor, twee van die uitslaapkindjes.
Als we op Giulia’s kamer komen is ze al wel wakker. Ze heeft het erg goed gedaan. We hebben haar fles met een halfuur vervroegd. Maar dat lijkt haar niks uit te maken. Wat fijn is, want dan kunnen wij ook eerder naar bed toe. En dat uurtje extra slaap is best lekker.

We starten de morgen zoals iedere morgen. En als de flessen leeg zijn ga ik even door het huis rauzen. Het kan maar weer gebeurd zijn.
Daarna ga ik lekker even kleuren met Luca, die meer op zijn potloden aan het kauwen is dan dat hij er mee kleurt. Als hij uitgekleurd is, gaat hij bouwen met duplo. En als hij met de duplobloemetjes op de bank de grootste lol heeft smelt ik. Wat is het toch een ontzettend lekker joch.

Na de lunch gaan de kinderen naar bed. Op hoop van zegen dat ze kunnen slapen aangezien er geklust wordt in het appartement boven ons.
Giulia ligt heerlijk te slapen met haar konijn.

Ik kan nog precies even de boeken van de kinderen bijwerken.

IMG_7777.JPG
En helaas zijn de kinderen na drie kwartier al weer wakker 🙁
Ik ga maar meteen met ze naar mijn vrienden toe, want ik ga met mijn vriendinnetje even wat boodschappen doen. Haar man is zo lief om op allebei te passen. En deze superpapa doet het maar wat goed met drie kinderen 😉

Het shoppen met mijn vriendinnetje is erg gezellig. En we zijn twee uur weg.
Als we terugkomen ga ik meteen met de kinderen naar huis. En als we thuis komen is Erik er ook al en ik ga meteen koken.

Na het eten ruimen we snel alles op, want vanavond komt er een makelaar.
Helaas verteld die makelaar niet echt wat we graag willen horen, maar het is wel de realiteit. Of we het nu verkopen of over twee jaar, feit blijft dat we met een restschuld blijven zitten. Veel stof tot nadenken over wat we precies willen en wat we kunnen. En ook maar eens de hypotheekverstrekker vragen of het überhaupt wel verkocht mag worden, want we willen bij een eventuele verkoop niet voor onverwachte verrassingen komen te staan.

Fijne avond!!

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge