Spiegel

Dat Luca qua uiterlijk op zijn vader lijkt dat zien we allemaal. Maar wat innerlijk betreft lijkt hij echt op mij. Dat is niet altijd even leuk. Niet alleen de leuke eigenschappen, maar ook de minder leuke eigenschappen heeft hij geërfd (gelukkig heb ik meer leuke dan minder leuke eigenschappen :p) En zo komt het dus steeds vaker voor, dat hij mij een spiegel voor houdt. Al weet ik niet of dat de juiste uitdrukking is in deze. 

Ik maak in ieder geval aardig wat opmerkingen, waarvan ik denk, oh boy, nu klink ik als mijn moeder. Nooit verwacht dat ik dat ook toe zou geven 😉 

Een aantal van die opmerkingen zullen jullie vast wel kennen. Zo komt regelmatig de opmerking “niet mee bemoeien Luca, Giulia heeft al een moeder” uit mijn mond. En ook “geduld, je krijgt heus wel” of “niet zo proppen, we halen het niet weg” 

Als ik die opmerkingen nog eens lees, dan zijn dat niet mijn woorden maar die van mijn moeder, die dan uiteraard weer op mij sloegen toen ik een jaar of vijf was (en ouder ;))  

Er was ooit een tijd dat ik zei dat ik nooit die uitspraken zou overnemen. Maar hoe je het ook wendt of keert, er komen er steeds meer bij. En steeds vaker denk ik, ik lijk echt op mijn moeder!! En daar ben ik dan wel weer heel trots op! <3 

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.