Draagzak of draagdoek

Eigenlijk is dit niet iets wat aan mij besteed is, maar er is mij gevraagd of ik een blog wilde maken over mijn ervaringen met dragen. Aangezien ik het nog niet zolang doe, vind ik dat dus best lastig. Zeker omdat ik aardig wat dames in mijn tl op twitter en facebook heb die zelf dragen of zelfs draagconsulent zijn.
Maar ik wil best mijn ervaringen delen.

Het begon allemaal tijdens onze vakantie in Spanje begin september.
Giulia wilde heel erg graag bij ons zijn, wat niet altijd even handig was.
Toen ik thuis kwam besloot ik me er eens in te gaan verdiepen. Aangezien ik het knopen met draagdoeken niet zag zitten ging ik eens rondkijken voor een draagzak.
Ik was inmiddels al wel zo ver dat een baby bjorn en een mini monkey (die ik wel had aangeschaft in een vlaag van verstandsverbijstering) niet ergonomisch zijn en dus slecht zijn voor Giulia, en ieder ander kindje natuurlijk.

Op google vond ik een website waar ik draagzakken kon huren. Ik huurde een bondolino. En binnen twee dagen had ik hem in huis.
Gelukkig was Giulia wakker en kon ik hem meteen uitproberen.

Ik vind het een erg makkelijk systeem, maar het is het helaas niets voor mij, aangezien ik binnen een halfuur al last heb van mijn schouders en nek. Maar mocht Erik ooit overstag gaan om te dragen, dan is dit zeker een kanshebber.

Na een gesprekje, met een juf van Luca en Giulia, over dragen. Mocht ik van haar een draagdoek lenen.
Ze leende mij de Oscha Triskele Oban, deze bestaat voor 50% uit katoen en voor 50% uit linnen. Ze doet me voor hoe ik moet knopen. En daarna ga ik thuis aan de slag.
Op zich valt het knopen me alles mee, maar ik krijg er wel kramp van in mijn handen. En dat vind ik jammer, want dit was echt wel een hele mooie doek.

Aangezien er zoveel soorten zijn, mag ik van dezelfde juf ook nog een Hoppediz Chicago uitproberen. Deze bestaat uit 100% katoen.
En knoopt echt heerlijk. Geen kramp in mijn handen en ook geen last van mijn schouders en nek, maar wel boordevol sleepydust šŸ˜‰

Terwijl ik deze doeken uitprobeer, kijk ik op de draagdoekenmarkt (ddm) , op facebook, naar doeken die ik mooi vind.
Er springen twee doeken uit. De een is de Lenny Lamb Vanilla Lace, die bestaat uit 60% katoen en 40% bamboe. De ander is de Kokadi Morgan Stars, die voor 50% uit hennep en 50% katoen bestaat.
Helaas zijn er bij beide wel maren. De Vanilla Lace is niet meer te koop, alleen via de draagdoekenmarkt of via Lenny Lamb zelf. Maar dan is het wel een b-grade en kan er een oneffenheid in zitten. Dat is dus wel een risico.
En de Morgan Stars is best prijzig. En voor een eerste doek vind ik dat nog niet zo nodig.

Door veelvuldig aanwezig te zijn op ddm slaag ik er toch in om een Vanilla Lace te pakken te krijgen. Helaas is dit wel een b-grade, maar op een haaltje (die al mooi is weggewerkt) en de middenmarkering (die niet in het midden zit) na, is er niks met deze doek aan de hand.
Ondanks deze mankementen wil ik hem wel heel graag hebben.

Donderdag heb ik hem binnengekregen en ik ben er helemaal blij mee.
Vrijdags ga ik oefenen met Giulia en ze knoopt echt superfijn. Ik heb absoluut geen spijt van mijn aankoop.

Nu alleen nog vaker oefenen en die knop omzetten dat ik het ook ga doen in het openbaar, want dat vind ik nog best wel een dingetje eigenlijk.

Uiteraard zijn er nog veel meer doeken in allerlei kleuren en maten. Door echt te neuzen op ddm, werd ik verliefd op doeken.
Als je wilt gaan dragen, kan ik maar Ć©Ć©n tip geven, probeer eerst iets uit voor je echt iets aanschaft. Er zijn genoeg webwinkels die draagdoeken/zakken verhuren of leen iets van iemand in je buurt die ook draagt.

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge