Week 40 

Op vrijdag mag ik op controle bij de klinisch verloskundige.Ze vraagt hoe het met me gaat en of ik er al klaar voor ben. En ja dat ben ik. Ik geef dat ook aan. Zelfs als ze me in zouden leiden, zou ik het niet erg vinden.

Ze doet een inwendig onderzoek en constateert dat ik wel iets aan ontsluiting heb. Ze stelt voor om me te strippen en ik vind het goed. Alles mag wat mij betreft, als het het maar op gang helpt. Het strippen doet zo ongelofelijk zeer, dat ik het gewoon weg moet puffen. Zo heb ik dat bij Luca nooit ervaren. Blijkbaar is dat ook niet goed gedaan toen.

Omdat er eventueel van alles kan gebeuren, mag Luca met mijn moeder mee en lekker bij hun slapen. We hebben allemaal hoop dat het strippen ook echt iets op gaat leveren.

Op wat gerommel na gebeurd er helemaal niks, wel heb ik genoten van even kindloos zijn. Luca is ook weer op tijd terug, onnodig bij mijn ouders laten zitten is ook zo wat.

Zaterdags rond half vijf begint het harder te rommelen en heb ik voor het eerst echt last van voorweeën. Aangezien ik niet weet waar dit toe leidt, komen mijn ouders Luca toch maar weer ophalen om een uurtje of zeven, just in case.

Ook nu zet het niet door, rond half tien heb ik nergens last meer van.

Zo ook de dagen er na. Zo nu en dan wat gerommel, maar verder niks bijzonders. Ik heb inmiddels maar afgesproken dat mijn ouders Luca maar moeten komen halen als het echt doorzet.

Op woensdag mag ik weer voor controle naar het ziekenhuis. Dit keer bij de gynaeacoloog en mijn moeder gaat gezellig mee.

Na een kort gesprek, krijg ik weer een inwendig onderzoek en helaas is er nog niks veranderd ten opzichte van afgelopen vrijdag. Beetje jammer, maar we hadden eigenlijk ook niet anders verwacht. Het verloopt een beetje hetzelfde als bij Luca nu.

Ook wordt er nog een echo gemaakt en mijn moeder kijkt vol trots naar de echo. Het is voor het eerst dat ze de baby ziet en hoort, want de hartslag wordt ook meteen gecontroleerd.

Nadat ik weer ben aangekleed krijg ik te horen hoe het nu verder gaat. Aangezien er vrij weinig gebeurt wil de gyn graag meteen doorpakken. Het liefst morgen al, maar dan zitten ze vol en daarom wordt er voor vrijdag een afspraak gemaakt om in te gaan leiden.

Meer daar over volgende week.

Volg:
Share:

2 Reacties

  1. Hortencia
    18 juli 2017 / 8:45 am

    Spannend!!! Ik herken dit meteen… Het wachten duurt dan zoooooo lang

    • Marieke
      18 juli 2017 / 7:25 pm

      Ja veel te lang. Maar het werd uiteindelijk wel beloond 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge