Week 39 

De kleine meid is op donderdag zo druk met bewegen, dat ik ‘s avonds bang ben dat ze weer is gedraaid. Voor de zekerheid bel ik vrijdagochtend naar het ziekenhuis en ik mag langs komen voor een echo.Zodra de verloskundige tijd heeft word ik geholpen. Ze voelt al meteen dat buikmeisje nog goed ligt, gelukkig!

Maar ze maakt voor de zekerheid toch een echo. En inderdaad ze ligt gewoon met haar hoofdje naar beneden, sterker nog, ze ligt inmiddels in mijn bekken, alleen nog steeds niet vast. Ik hoop maar dat dat laatste snel gebeurt, want nu kan ze nog draaien. En daar heeft ze ook nog steeds (?!?) de ruimte voor.

Ook krijg ik nog een inwendig onderzoek, altijd fijn, not. Maar ze wil weten of er al ontsluiting is. En dat is er nog niet. Toch gaat ze met de gynaecoloog overleggen of ik ingeleid moet worden, daar dat een protocol is bij 38 weken en zwangerschapsdiabetes. Even schrikken we allebei, want dat zou betekenen dat ik meteen moet blijven en laat ik nou mijn spullen nog niet bij me hebben.

Maar als ze terug komt, krijg ik te horen dat ik voorlopig nog niet wordt ingeleid. Ik mag wachten tot het vanzelf begint en dat vind ik wel heel fijn. Ik heb het geluk dat mijn suikers stabiel zijn.

Zaterdags heb ik voor het eerst echt last van harde buiken, dit komt ook mede door de superspannende voetbalwedstrijd, ik ga zelfs naar bed, zodat ik geen zenuwslopende penalties hoef te kijken😉

Als ik op bed lig, zwakt alles weer af en heb ik nergens meer last van.

De dagen daarna heb ik wat last van gerommel in mijn buik, maar er gebeurt nog steeds niks. Ik wacht dus maar af. En geniet nog even van mijn kindvrije dagen als Luca op het kdv zit.

Voor zover dat kan aangezien Luca dubbele oorontsteking heeft.

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge