Week 36 

Het is donderdag en ik mag me melden bij de diabetesverpleegkundige. Ben benieuwd wat er verteld gaat worden.Ik krijg een apparaatje om zelf bloedsuikerwaardes te prikken en zo dagcurves bij te kunnen houden. Ik moet even slikken. Dit had ik niet verwacht. Gelukkig ben ik niet bang voor naalden en een beetje bloed. Overigens krijg je de naalden niet te zien. Die zitten netjes in een kokertje.

Ik krijg een mapje mee, met daarin een apparaatje wat mijn waardes meet, een prikpen en strips waar ik een beetje bloed op moet doen om te kunnen testen.


Alles wordt uitgelegd. En eigenlijk is het hartstikke simpel. Ik had verwacht dat het pijnlijk zou zijn, maar ik voel amper iets als ik prik. Dus dat is mooi meegenomen.

Na de diabetesverpleegkundige mag ik meteen door naar de diëtiste. Zij verteld me wat ik wel en niet mag eten. En het eten van suikers is uit den boze. Mits het natuurlijke suikers zijn, zoals fruitsuikers, maar ook die mag ik maar beperkt. Daarnaast mag ik maar een heel klein beetje koolhydraten eten, want ook dat is slecht voor je bloedsuikerwaardes.
Ik krijg een boekje mee, waar nog meer in staat en ook advies over bepaalde producten die ik wel of niet mag.

De eerste dag is het allemaal wat onwennig. En moet ik echt even mijn weg zoeken. Na het avondeten prik ik 8 en dat is te hoog. Ik moet dus echt aan de slag met hoeveelheden.

Inmiddels heb ik het ritme aardig te pakken. Ik eet veel groenten en daarnaast gewoon vlees. En alleen voor het lekkere een klein beetje pasta of gebakken aardappels. En onder een beetje versta ik dan echt maar vijf of zes stukjes. Mijn waardes zijn prima.

En als ik ‘s maandags op de weegschaal sta, zie ik dat 1,1 kg ben afgevallen. Dat is natuurlijk niet echt goed. Aangezien ik vandaag contact heb met de diabetesverpleegkundige leg ik dit ook voor aan hem. Hij verteld me dat afvallen altijd nog minder gevaarlijk voor de baby is dan een teveel aan suikers. Maar ik moet het wel even in de gaten houden van hem. Gelukkig weeg ik me iedere week dus dat is geen probleem.

Verder kan ik op dezelfde voet doorgaan, want het gaat goed en ze zien geen reden om in te grijpen. Wel moet ik blijven prikken. Maar dat vind ik niet erg.

Ik mag me ook nog melden bij de echoscopiste voor een groeiecho deze week. Wederom is de kleine meid een dwarsligger. Ze ligt nog steeds met haar hoofdje naar beneden, maar haar buikomvang kan niet goed worden opgemeten. Uiteindelijk lukt het toch, ook al is het dan een schatting, want ze ligt nog steeds niet goed.
Haar beentjes zijn gelukkig goed nu. En haar hoofdje is nog steeds wat te klein, maar niks om bezorgd over te zijn. En haar buikje is groter dan gemiddeld. Maar ook niks om ons druk over te maken. Ze weegt nu ongeveer 2800 gram en zou dus ook wat zwaarder zijn dan gemiddeld. Maar dat verbaasd me eigenlijk niet eens. En ook daar kan ik niet ongerust over zijn. Luca was ook wat zwaarder dan gemiddeld. En daar is niks mis mee.

Verder heb ik gelukkig een rustige week:)

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge