Zondagmorgen

Pfiew, ook vanmorgen werden de kindjes pas weer rond acht uur wakker, dus die goden hebben vannacht in ieder geval nog even gewacht.
We starten lekker rustig op. We verzorgen samen de kinderen, dat blijf ik echt fijn vinden aan de zondagmorgen. Met zijn tweetjes is toch altijd net even fijner dan alleen.

Tegen half tien gaan we samen ontbijten.
Als we klaar zijn, gaan wij ook wassen en aankleden, want we willen de auto’s gaan wassen vandaag. En dat is echt nodig, want de kleuren zijn bijna niet meer zichtbaar door de viezigheid.

Na het autowassen gaan we weer naar huis. Luca krijgt een boterham en gaat daarna naar bed. Helaas denkt hij daar echt heel anders over. En wil hij echt niet slapen. We proberen het allebei meerdere keren, maar het mag niet baten.
Erik neemt Luca mee als hij de banden van mijn auto op gaat pompen. En op de terugweg valt Luca in slaap. Helaas was het net te kort om hem in bed te leggen. Dus gaan we maar de kat vezorgen bij mijn ouders. Op de terugweg valt Luca wel in slaap. En kan ik hem wel overleggen.
Als Erik hem wakker maakt om half vijf, is hij stikchagrijnig en wil hij zijn kamer niet uit. Pas als ik hem ga halen, komt hij mee.
Hij eet wat chippies en drinkt wat. En gaat dan lekker spelen met Erik.

Rond etenstijd duik ik de keuken in. En loopt Luca van Erik, die belt met zijn zus, naar mij toe en weer terug.

Na het eten is het baddertijd. Luca gaat in bad en ik ga douchen samen met Giulia. Heerlijk om even zo met haar te douchen.

En dan is het bedtijd voor allebei de kinderen. Giulia heeft er geen zin in. En Luca gaat meteen slapen, maar wil niet in zijn slaapzak. Gelukkig heeft hij een pyjama aan, dus dan heeft hij het ook niet zo snel koud.
Na een kwartier breekt bij onze onderburen, even op zijn Hollands gezegd, de pleuris uit. En, van de deuren die zo hard worden dicht gesmeten dat hier boven alles trilt en het geschreeuw van de onderbuurman over de gallerij, schrikt Luca wakker en is meteen over zijn toeren.
Erik besluit om er wat van te zeggen en krijgt meteen de nare ziekte K naar zijn hoofd gegooid en het verwijt dat zij last hebben van Luca’s stappen in huis.
Ze snappen nog steeds niet dat hij daar niks aan kan doen, maar goed wij proberen zoveel mogelijk rekening met ze te houden. Dat kan ik van hun dan weer niet zeggen.

Luca ligt inmiddels weer in bed, onder een deken. Ik ben benieuwd of hij daar zo meteen nog steeds onder ligt. En Giulia ligt op Eriks arm te snurken hihi.

Fijne avond!

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge