Soms doe ik ook maar wat! – Bekentenis van een moeder

Soms moet je gewoon sorry zeggen, omdat je je schuldig blijft voelen. Ik schreef een brief aan mijn kindjes, want ja tenslotte doe ik ook maar wat en ben ik ook niet de perfecte moeder.

Sorry binkie, sorry tuttebel

Sorry binkie, sorry tuttebel, sorry dat mama zo boos werd. Maar af en toe wordt het mama ineens even teveel. Bijna iedere ochtend heb ik strijd met jullie tijdens de ochtendspits. Soms met jou bink, soms met jou tuttebel, maar heel vaak ook met allebei.

Boos

Als ik al tig keer heb gevraagd of jullie door willen eten of nou eindelijk eens jullie schoenen aan willen doen. Dan is zo nu en dan mijn geduld op en word ik boos. Ik wil dat niet, maar het gebeurt wel. En daar baalt mama van.

Eigen willetje

Soms word ik boos, omdat jullie perse iets willen, wat mama niet wil. Om gek van te worden zo nu en dan. Maar aan de andere kant zo fijn, dat jullie weten wat jullie willen. Kindjes met karakter. Zoals Oma altijd zegt, liever zo dan een mak kindje op de bank. En weet je Oma heeft gelijk, maar niet om zeven uur ’s ochtends, dan mogen jullie best die makke kindjes op de bank zijn.

Schreeuwen

Soms word ik boos en ga ik tegen jullie schreeuwen. En dan word ik weer heel boos op mezelf. Ik wil niet schreeuwen. Niet tegen jullie! Maar soms laat ik het gebeuren.

Belofte aan mezelf

Ik heb met mezelf afgesproken dat ik niet meer boos wil doen tegen jullie en niet meer wil schreeuwen, want ik ga me er uiteindelijk nog rotter door voelen, dan wanneer ik jullie tig keer moet vragen om iets (niet) te doen. Ik ga iets anders bedenken, zodat we geen strijd meer hebben ’s ochtends. Maar willen jullie dan ook een beetje opschieten en gewoon luisteren ’s ochtends?

Onvoorwaardelijk

En ondanks dat mama soms tegen jullie schreeuwt of boos doet, vindt mama jullie nog steeds lief, alleen jullie gedrag vind ik soms niet zo leuk. Ondanks dat we weleens strijd hebben, houd ik wel heel veel van jullie, onvoorwaardelijk!

Dikke kus van Mama

Volg:

16 Reacties

  1. 13 oktober 2017 / 8:12 pm

    Herkenning… ook hier.
    Zeker in de ochtend…
    We doen ons best en meer kunnen we niet doen.

    • Marieke
      13 oktober 2017 / 8:42 pm

      Dat is ook zo, maar soms is het zo frustrerend 😉

  2. 13 oktober 2017 / 2:32 pm

    Soms gebeurt het je, dan knap je gewoon ondanks dat je nog zo hard je best doet om het te voorkomen. Maar vroeg of laat gaat die boosheid hen ook overkomen en dan denken ze aan jou. Hoe jij het opgelost zou hebben. Daarom bied ik naderhand altijd mijn excuses aan en geef ik ze een dikke knuffel als het mij is overkomen…Het maakt ons uiteindelijk tot de mensen die we zijn (ervan uitgaande dat je niet te pas en te onpas tegen ze schreeuwt natuurlijk 😉 )
    Gera onlangs geplaatst…Ons heerlijk avondje vorig jaar +verlanglijstjeMy Profile

    • Marieke
      13 oktober 2017 / 8:44 pm

      Ja precies, ik doe dat ook hoor, had er zo’n rotgevoel over van de week. Ik heb ze ’s avonds bij me gezet en met ze geknuffeld en uitgelegd waarom ik zo schreeuwde. En het overkomt je inderdaad, maar wilde dat eigenlijk niet gebruiken in mijn blog, omdat ik het voor mijn gevoel ook laat gebeuren.
      En nee ik doe dat zeker niet iedere dag, dan zou ik echt een vreselijke moeder zijn 😉

  3. 13 oktober 2017 / 11:37 am

    Oh god, Marieke, dit is zo herkenbaar. Ik voel me zo rot als ik weer een keer ontplof of mijn stem flink verhef.
    Ik heb met de kinderen afgesproken dat we het samen gaan doen, als een team. De kinderen luisteren een beetje beter, en ik schreeuw minder. Vaak helpt het wel een beetje. Dan voel ik dat het punt van ontploffen wat dichterbij komt en dan zeg ik, “wat hadden we ook alweer afgesproken?” En zodra we de afspraken doorgenomen hebben (niet schreeuwen – beter luisteren) is het moment alweer voorbij. Helpt niet altijd overigens, maar wie weet is het ook iets voor jou?
    Linda onlangs geplaatst…Dagboek van een ex-roker: deel 2My Profile

    • Marieke
      13 oktober 2017 / 8:46 pm

      Wat een goede tip, die ga ik ook zeker toepassen. Wie weet werkt het hier ook iets beter.
      Las van de week ook nog ergens dat het goed is om te laten weten dat je de kinderen als persoon nog steeds lief vindt, maar dat je ze wel uit moet leggen dat je hun gedrag niet leuk vindt. Dit heb ik inmiddels al een aantal keer toegepast en het lijkt te werken.

    • Marieke
      13 oktober 2017 / 8:48 pm

      Lief, dank je wel dat je dat zegt.
      Het is inderdaad uit machteloosheid, soms weet ik gewoon echt niet meer wat ik er mee aan moet.

  4. 11 oktober 2017 / 9:36 pm

    Heel menselijk joh. Die tijden heb ik ook gehad. Nu heb ik puber discussies op een andere manier!!

    • Marieke
      13 oktober 2017 / 8:49 pm

      Oh ja puberdiscussies, daar verheug ik me ook al op ja 😉

  5. 11 oktober 2017 / 9:04 pm

    Herkenbaar zeg! Zeker in de ochtend. Dan kan ik ook redelijk snel mijn geduld verliezen. Tot 10 tellen is misschien een goede tip. En relativeren, nou ja dan komen we maar een keer te laat, er zijn ergere dingen. Dat soort gedachten helpen mij ook altijd wel. Mooi geschreven!
    Patricia (Mommy Stories) onlangs geplaatst…Ik kreeg zoiets moois van mijn allerliefste… My Profile

    • Marieke
      11 oktober 2017 / 9:14 pm

      Dank je wel voor je lieve reactie!
      En ik probeer dat inderdaad wel, maar pfff… het is soms zo lastig 😉

  6. Michelle
    11 oktober 2017 / 8:56 am

    Hoi Marieke,
    Zow herkenbaar…. hier dezelfde taferelen en ook een mama die haar geduld verliest. Succes en als je tips hebt dan hoor ik het graag

    • Marieke
      11 oktober 2017 / 1:05 pm

      Fijn om te lezen dat het herkenbaar is. Als ik tips krijg zal ik ze zeker delen 😉

  7. 11 oktober 2017 / 7:22 am

    Mooi geschreven! Het valt ook niet altijd mee. Succes!

    • Marieke
      11 oktober 2017 / 1:03 pm

      Dank je wel! Lief!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge