Schoolfoto’s

Vanmorgen schrikken we wakker van de wekker. Wat fijn is, want dat betekent dat we allemaal lekker hebben geslapen.
Erik staat op met hoofdpijn, hoop voor hem dat het snel zakt.
Met frisse tegenzin gaan we het ochtendritueel weer beginnen.
Het verloopt allemaal wat stroef en tot overmaat van ramp ben ik wéér mijn autosleutel kwijt. En dit keer kan ik hem echt nergens vinden. Tot ik me ineens bedenk dat Erik mijn sleutel als laatste heeft gehad. Op het moment dat ik dat denk, belt Erik me omdat te bevestigen. Wat een timing heeft mijn man hè :p
Om zeven uur, een kwartier later dan gepland, gaan we de deur uit.
Aangezien het druk is onderweg, zijn we pas om kwart over zeven op het kdv.
Ik breng ze allebei weg, geef de juf nog even wat instructies met betrekking tot Luca’s medicijnen. En ga, na een dikke kus van Luca en een mooie glimlach van Giulia, naar mijn werk toe.
Het is druk onderweg en ik doe er al twintig minuten over om de N3 af te komen.
Uiteindelijk ben ik om kwart over acht op de zaak. Ik ga meteen aan de slag, voor zover dat kan, aangezien er nog niet heel veel mensen zijn. De ochtend gaat nog best snel voorbij.
De middag daarentegen kruipt voorbij. Als ik stiekem mijn mail check, zie ik dat de schoolfoto’s er zijn. En ze zijn echt geweldig.

IMG_7918.PNGIk stuur ze meteen door naar Erik en mijn moeder. Ik ga ze ook echt allemaal bestellen en wil er zelfs één op canvas bestellen, in kleur! En misschien dat ik dat voor de opa’s en oma’s ook wel doe 🙂

Aangezien Erik met migraine naar huis is gegaan, ga ik om kwart voor vijf naar huis om de kinderen op te halen.
Om vijf voor half zes ben ik op het kdv. In Luca’s mandje ligt het wenschema voor de peuters. En als ik dat zo zie vind ik het toch wel erg spannend. Ook hoor ik dat een zijn vriendinnetjes weggaat vanwege een verhuizing. En dat vind ik wel echt heel jammer. Maar ja niks aan te doen. Hopelijk kunnen we wel contact houden. Dat zou wel leuk zijn.

Als ik thuiskom is Erik al het eten aan het voorbereiden. En ik maak het verder af. Voor het eerst, sinds ik op mezelf woon, bijna 14 jaar, maak ik chili con carne. Best erg hè, maar ja ik at het altijd alleen maar thuis, want ja mama’s chili is gewoon de lekkerste 😉

Na het eten krijgt Giulia een fles en Luca mag nog even Bumba kijken. Daarna is het bedtijd.
Giulia huilt heel even en valt daarna in slaap. Luca gaat meteen lief slapen.
En wij zitten inmiddels lekker in joggingpak op de bank met een bakkie!

Fijne avond!

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge