Open brief aan….

Beste onderbuurman,

Op dagen dat wij thuis zijn, weet u niet hoe vaak en hoe snel u op de verwarming of op de muur/plafond moet slaan, omdat u zogezegd last van ons heeft. Helaas voor u hebben wij jonge kinderen, die met vallen en opstaan moeten opgroeien en dat kan overlast met zich meebrengen. Daar wij ons hiervan bewust zijn, ligt er al een speelkleed op de vloer. Alleen kunnen wij onze kinderen niet dwingen om op dat kleed te blijven zitten. Zij moeten zich ook gewoon, onbelemmerd, kunnen ontwikkelen. 
Nu hebben wij eens een vraag aan u. 
Bent u zich er wel van bewust hoe vaak wij (over) last hebben van u? 
Zodra u thuiskomt, is het eerste wat wij horen, het dichtslaan van deuren. En niet één keer, op sommige dagen gebeurt dit wel tien keer in een uur. 
Uw muziek, die wij vaker niet dan wel kunnen waarderen, staat met enige regelmaat dusdanig hard, dat wij het letterlijk kunnen verstaan. 
Dan zijn er nog de ruzies met uw vrouw, soms kunnen wij die woordelijk verstaan, zo hard wordt er geschreeuwd. 
En dan hebben we het nog niet over de weekenden waarin de kleine jongen, over de vloer komt. Wij horen het als u met hem stoeit of met hem speelt. Blijkbaar geniet u van hem op dat moment en dat is fijn. Maar u beseft niet dat u op dat moment net zoveel lawaai maakt als onze kinderen. 
U zult begrijpen dat het wonen in een flat meer overlast/lawaai/rumoer met zich meebrengt dan in een gewoon rijtjeshuis. En dat niet alleen wij en u er debet aan zijn dat er overlast/lawaai/rumoer wordt veroorzaakt, maar er nog meer buren zijn die in dezelfde situatie zitten. Wij vrezen dat u hier toch echt mee zal moeten leren omgaan, anders wordt het wellicht tijd voor u om te gaan verhuizen. 
Met vriendelijke groet,
de bovenburen
Ps compliment voor uw vrouw, die ik nauwelijks hoor als ze alleen thuis is. 

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge