Niks moet, alles mag

Zo’n weekend dat we niks gepland hebben staan, ik kan daar dus al weken naar uit kijken hè. En dit weekend is zo’n weekend. Lekker tijd doorbrengen met zijn viertjes. Niks moet en alles mag, bij wijze van spreken, want er moeten wel boodschappen gedaan worden natuurlijk. Maar verder geen verplichtingen buiten de deur. En toch gaat het dan kriebelen, ik wil toch nog even weg. Giulia heeft nog kleren nodig dus gaan we shoppen. We zijn goed geslaagd, zie de foto’s op instagram, bij Prenatal. Wat blijft dat toch een fijne winkel. Alleen jammer dat ze er voor Luca niet echt iets hebben. Dus dat wordt nog een keer apart de stad in voor Luca. Heel rot ook :p 

Inmiddels zijn we alweer een poosje thuis slapen zowel de kinderen als manlief en geniet ik van de rust in huis, voor zover dat kan met een draaiende droger en voor zolang het duurt. Want dat weet je hier maar nooit natuurlijk. 

Ondanks dat ik eigenlijk wel lekker zit, lees: opgekruld in de hoek van de bank, want manlief heeft de rest van de bank geconfisqueerd 😉 Ben ik toch onrustig en wil ik wat doen. En dan ga ik me toch afvragen, waarom ik niet gewoon lekker even rustig kan relaxen zonder altijd maar van alles te willen. Nu zou ik bijvoorbeeld heel graag onze kledingkast uit willen mesten, maar dat kan ook best morgen of overmorgen of gewoon volgende week. En ik moet dan ook van mezelf blijven zitten, dat onrustige gevoel negeren en hopen dat het er zo meteen nog is, als iedereen weer is ontwaakt. En zo niet, dan lekker niet. Dan komt het vast morgenochtend rond een uur of acht wel weer een keer terug 😉

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge