My worst nightmare

Gisteren had ik echt mijn ergste nachtmerrie en ik sliep niet eens. We waren een dagje naar de Efteling met zijn vieren, uitgebreid verslag hierover in het weekendoverzicht uiteraard. Aan het einde van de dag mochten de kinderen nog lekker even in de speeltuin hun gang gaan. Aan allebei laten zien waar we zaten, zodat ze ons makkelijk terug konden vinden. Luca moest naar de wc en Erik ging mee, terwijl ik Giulia in de gaten hield. Ze was lekker aan het spelen bij de glijbanen en vermaakte zich prima. Toen Luca terug kwam, had ik heel even aandacht voor hem. En toen gebeurde het. Ik zocht Giulia, kon haar niet vinden en dacht dat ze ergens verstopt zat. Dus liep ik een rondje door de speeltuin, geen Giulia. Ik riep Erik en ook hij liep een rondje in de speeltuin. Maar ook hij zag Giulia niet. Ik geloof dat we samen wel tien keer de speeltuin hebben doorzocht. Zelfs het restaurant bij de speeltuin ingelopen, maar ook daar geen Giulia. Hoe langer het duurde, hoe banger ik werd. Ik liep het terrein af bij de speeltuin en het eerste wat ik zag was water. Ik schrok en keek meteen in het water. Gelukkig zag ik niks. Erik was de ene kant opgelopen en ik de andere kant. Omdat ik haar echt niet zag ben ik andere parkgasten gaan vragen of ze haar hadden gezien, maar helaas zonder resultaat. En ook Erik zag haar nergens.  Inmiddels rolden van paniek de tranen over mijn wangen. Gelukkig was daar een parkmedewerker, ik vroeg aan hem of hij een klein meisje had gezien. Hij had haar niet gezien, maar vertelde dat we even het restaurant in moesten lopen, dan zouden ze naar de EHBO bellen, om te vragen of ze daar was. Nog voordat we wat konden doen, kwam er een andere parkmedewerker aan fietsen en hij had een portofoon bij zich. Hij beschreef Giulia en toen de vrouw aan de andere kant van de portofoon vroeg of ze een blauw jurkje met sterren aan had, was ik zo ontzettend opgelucht. Snel liepen we met die meneer naar de EHBO toe, maar een medewerker kwam ons al tegemoet lopen en Giulia herkende ons meteen en zei ook meteen tegen die man mama, toen ze ons zag en wees. Tien jaar ouder inmiddels, maar wat was ik blij om haar weer te zien zeg. En al huilend sloot ik haar in mijn armen. Waarna ze heerlijk in de Tula op mijn buik wilde plakken, want ze wilde kroelen. Eind goed, al goed gelukkig. 

Ontlading nadat ze weer terug was bij ons <3 

Volg:

16 Reacties

    • Marieke
      30 december 2016 / 10:48 am

      Ja heel naar vond ik het.

  1. 30 december 2016 / 6:58 am

    Verschrikkelijk! Mijn oudste haalde een keer zo’n grapje met me uit, ze verstopte zich. Je snapt waarschijnlijk wel dat de tranen me echter nader stonden dan het lachen
    Merel onlangs geplaatst…Kims oud & nieuw (deel 2)My Profile

    • Marieke
      30 december 2016 / 7:17 am

      Ja dat begrijp ik maar al te goed!! Vreselijk!

    • Marieke
      30 december 2016 / 6:52 am

      Nou echt en je wilt rustig blijven, maar hoe langer het duurde hoe erger het werd.

    • Marieke
      30 december 2016 / 6:50 am

      Ja en iedere seconden lijkt een uur te duren. Ik vond het verschrikkelijk en hoop het ook nooit meer mee te maken.

  2. 24 september 2016 / 11:12 am

    Poeh, lijkt me echt verschrikkelijk! Gelukkig is het goed afgelopen!

    • Marieke
      24 september 2016 / 11:32 am

      Ja dat was het ook! Dacht echt dat ik in een hele slechte film zat. En ja gelukkig wel!

  3. 24 september 2016 / 7:49 am

    Jeetje, wat verschrikkelijk is dat. Gelukkig was ze snel terecht. Ik heb iets soortgelijks meegemaakt bij het Draagevenement. 🙁

    • Marieke
      24 september 2016 / 11:31 am

      Wel snel weer terug gevonden ook?

      • 24 september 2016 / 12:21 pm

        Ja gelukkig wel. Er werd vrij snel omgeroepen of haar ouders zich wilden melden. Ik was niet alleen blij dat ze weer terecht was, maar ook gegeneerd.

        • Marieke
          24 september 2016 / 1:10 pm

          Gelukkig maar! Oh ja ik weet sinds gisteren hoe je je ongeveer gevoeld moet hebben toen!

  4. 24 september 2016 / 7:30 am

    Ooh meid, wat verschrikkelijk! Echt een worst nightmare inderdaad! Gelukkig is het allemaal goedgekomen – wat zullen jullie ongerust zijn geweest 🙁

    • Marieke
      24 september 2016 / 11:32 am

      Ja vreselijk ongerust. Schoot van alles door mijn hoofd. Slechte film was het Mirjam!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge