Manflu

  
Vandaag moet ik iets bekennen. Ik heb respect voor mijn man, uiteraard is dat heel normaal. Maar op dagen zoals vandaag, heb ik RESPECT voor mijn man. Ik ben namelijk ziek en als ik ziek ben, dan heb ik last van de zogenaamde “manflu”. Natuurlijk weet ik dat ik niet doodga, maar ik word heel erg aanhankelijk en nog erger, óók afhankelijk. Gelukkig ben ik dat verder nooit dus is het niet zo erg voor mijn man denk ik 😉  En tenslotte weet hij zelfs als geen ander wat manflu is natuurlijk :p Ook kan ik niet ontkennen dat ik me zielig voel, want ik voel me schuldig. Schuldig naar mijn man, die ineens alles op zijn bord krijgt, het zorgen voor de kinderen en mij en ook nog het huishouden. Hij doet dit alles zonder mopperen hoor, al zie ik zo nu en dan wel een opgetrokken wenkbrauw, maar die negeer ik gewoon 😉 

Hoe rotter ik me voel, hoe aanhankelijker de kinderen naar mij toe worden. En ik begrijp dat ze dat doen, maar op dat soort momenten vind ik mama en ziek zijn erg lastig. En ik weet dat ik niet mag klagen, want ik heb mijn man rond lopen. Des te meer RESPECT naar de alleenstaande moeders. 

Op dagen zoals vandaag breek ik ook gewoon sneller dan normaal, want ik moet voor de kinderen en het huishouden zorgen, vind ik, want dat hoort zo. En als de kinderen dan ook nog eens niet luisteren, dan is de maat vol en komen de tranen, aan tafel net na het eten. Ik wil niet huilen waar de kinderen bij zijn, maar aan de andere kant, mogen ze ook zien dat emoties tonen gewoon kan en mag. Mijn peuter wilde uiteraard wel uitleg, want mama huilt natuurlijk niet zomaar. Ik vertelde hem dat ik me niet lekker voel en dat ik daarom verdrietig ben en dat ik het niet leuk vind dat ze niet naar me luisteren. Als hij had gekund, had hij me meteen een kroel gegeven, want naast eigenwijs (zijn eigen favoriete woord momenteel) is hij ook gewoon erg lief. Maar helaas hij zat nog in de kinderstoel. 

En terwijl ik deze blog onder de douche sta te bedenken (leuke en handige plek ook voor bloginspiratie) komt mijn dreumes binnen wandelen, trekt het gordijn opzij en wil een kus hebben. Een knuffel en een kus, zo ontzettend simpel, maar zo lief en dat maakt alles aan vandaag weer goed <3 

Ben ik de enige vrouw die last heeft van manflu of hebben jullie daar ook last van? En wie runt bij jullie het huishouden als je ziek bent? Ik kijk weer uit naar de reacties. 

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge