Luca boem

Het was een kort nachtje. Luca is al om kwart voor zeven wakker. En gaat er meteen vandoor zodra hij daar de kans voor krijgt. Giulia slaapt bij onze vrienden op de kamer en hij staat al bij haar bedje. Ik ren hem achterna en neem Giulia, die ook wakker is, meteen mee. We gaan met zijn viertjes naar beneden. Erik maakt een fles voor Giulia en geeft Luca drinkontbijt. Ik krijg lekker een bakkie thee van hem.

We kijken wat tv en Giulia en ik doen nog een tukkie op de bank.

Rond half tien komen ook onze vrienden naar beneden toe met de kinderen en doen we met zijn allen een bakkie.
Giulia ligt op een kleed en doet een poging van rug op buik draaien. Wat haar hartstikke goed afgaat. Je snapt hoe trots deze mama is šŸ˜‰ Om half elf wordt er ontbijt gemaakt. En als we om kwart over elf klaar zijn, ga ik de kindjes maar eens aankleden. Daarna ga ik zelf wassen en aankleden. En ruim meteen al onze slaapspullen op. Zodat Erik dat niet hoeft te doen.
Erik gaat na mij wassen en aankleden. En neemt de spullen mee naar beneden en brengt ze meteen naar de auto.

Om half twee rijden we weer naar huis toe. Ik ben nog steeds niet fit en de kinderen zijn zo moe dat ze al vrij snel in slaap vallen. Het is een heerlijk rustig ritje voor Erik, aangezien ik ook zo nu en dan wegzak. Wat niks voor mij is.

Tegen drieƫn zijn we thuis en Luca krijgt de heftigste woedeaanval, die ik me kan herinneren. En dat alleen maar omdat hij zijn jas niet aan wil. Hij is helemaal over zijn toeren en niks of niemand is goed. Het is overduidelijk dat de afgelopen dagen veel te veel voor hem waren. Ik probeer hem kalm te krijgen door samen op de bank te gaan zitten en hem uit te laten razen, wat na een kwartier pas blijkt te werken. Hij is ook meteen weer vrolijk.

Luca wil tv kijken en als hij Sinterklaas voorbij ziet komen wil hij dat kijken. Dus kijken we samen naar Sinterklaas. Na een halfuur is hij daar wel klaar mee, wat op zich al best lang is. Daarna gaat hij lekker spelen. Erik en ik ruimen de spullen op van onze logeerpartij. En ineens horen we een doffe klap, gevolgd door hard gehuil. Luca was blijkbaar in zijn bed gekropen en deed daarna een poging om er uit te klimmen, waardoor hij op zijn hoofd viel. Gelukkig lijkt het heel erg mee te vallen en is de schrik erger dan de val. Wel blijft hij maar “Luca boem” zeggen. Het heeft duidelijk erg veel indruk op hem gemaakt.
Hij hangt wel bij mij op schoot en ik denk in eerste instantie dat hij moe is. Als hij even op staat om wat te drinken. Zegt hij dat hij pijn heeft bij zijn lippen. Als ik hem op schoot zet, weet ik ook ineens waarom. Hij spuugt vanuit het niets alles onder. Ik vermoed dat dit toch te maken heeft met die val. Als ik samen met Luca heb gedoucht, leg ik hem op bed. Hij wil zelf graag naar bed toe, wat niet vaak voorkomt.
Erik en ik voelen ons niet prettig bij wat er gebeurd is en ik bel naar de huisartsenpost. Ik krijg een wekadvies van iedere twee uur. Wordt een pittig nachtje dus.

Om half tien gaan we dan ook maar naar bed toe, zodat we in ieder geval nog iets aan slaap pakken. En dan maar hopen dat het allemaal goed gaat en we niet nog een keer de huisartsenpost hoeven te bellen.

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge