Haken

Als ze me een paar maanden geleden hadden verteld dat ik nu zou kunnen haken, had ik ze vierkant uitgelachen. Met mijn twee linkerhanden mag ik al blij zijn dat ik mijn veters kan strikken πŸ˜‰ 

Maar uiteindelijk samen met een vriendin me er toch in gaan verdiepen en ons opgegeven voor een haakworkshop bij Het Haakatelier

15 januari was het zover. Ik haalde mijn vriendin op en om half zeven waren we bij Nieuwerwets Meubels, in Hendrik-Ido-Ambacht, waar de workshop werd gegeven. 

De basissteken werden uitgelegd en daarna konden we beginnen met het haken van een bloem.  Als ik er aan terug denk, vervloek ik die bloem nog steeds, rot ding πŸ˜‰ Het ging nog slechter dan ik me had voorgesteld in ieder geval. Enigszins teleurgesteld ging ik toch naar huis. Overigens kreeg ik van de haaknaald al vrij vlot kramp in mijn handen, dus dat was ook niet echt geweldig. Lang leven fibromyalgie! 

Eenmaal thuis baalde ik dat het me niet lukte. De andere dag wilde ik het toch nog eens proberen, maar ik bleef last houden van mijn hand. Een ander vriendinnetje kwam met haar gezin op verjaardagsvisite en de eerste ergonomische haaknaald en een mooie bol katoen waren een feit. Ik kon gaan oefenen. En dat deed ik. Eerst met gewone proeflapjes en daarna met granny’s en onderzetters.  

  
En ik haakte zelfs een hartje en een bloemetje. Weliswaar een iets ander bloemetje dan van de workshop, maar een bloem is een bloem. 
Ik vond dat het tijd werd voor het echte werk. De steken had ik onder de knie en zo begon ik aan een dekentje voor Giulia, wat uiteindelijk een poppendekentje is geworden, want Giulia krijgt van een lieve  socialmediavriendin een hele gave gehaakte deken! <3  

De deken heeft wat schoonheidsfoutjes, maar alle begin is moeilijk en van foutjes kan je leren denk ik dan maar. 

Na de deken begon ik aan een rokje. Dat werd echt helemaal niets, dus haalde ik het uit en haakte spontaan een tasje voor, hoe kan het ook anders, Giulia. Overigens ligt het tasje op Luca’s kamer πŸ˜‰ 

 
En ook hier zitten wat foutjes in, ik ben niet zo’n held in tellen. Maar binnenkort een nieuw tasje maken en dan minder scheef πŸ˜‰ 

Toch probeerde ik ook weer een rokje te haken. Nu ging het goed. Al week ik af van het originele patroon en werd het een ander rokje dan op de afbeelding van het patroon. Maar hier ben ik nog het meest trots op. En mag er zelfs eentje haken voor mijn vriendin. Wat ik best spannend vind, want zo meteen lukt het niet, of zo!! 

Het rokje stond bij Giulia in ieder geval erg leuk! En ze vond hem zelf ook wel heel erg leuk. 

  
Gelukkig is haken helemaal niet verslavend of zo πŸ˜‰ Zo vind ik het al jammer dat ik op mijn werk tussen de middag niet even kan haken. A) omdat ik maar een halfuur heb en B) die mannen zien me aankomen πŸ˜‰ Toen ik gisteren vertelde dat ik dit weekend een workshop haken heb bij mij thuis, waren ze al heel erg verbaasd :p 

Dat het verslavend is dat blijkt wel, want vanmorgen om kwart over zeven, legde ik de laatste hand aan de poncho voor Giulia! En ik vind hem zelf echt supergaaf geworden!  
Ik twijfel nu nog waar ik aan zal beginnen vandaag. Wie weet wordt het nog een poncho, maar dan voor mezelf. 

Ik had het er net al over, maar morgen is er een workshop bij mij thuis. Samen met zes andere meiden, die ik, op een na, allemaal heb leren kennen via twitter. Ik ben erg benieuwd naar morgen, heb er heel veel zin in. Uiteraard volgt er over morgen ook een blog πŸ˜‰ 

Volg:
Share:

2 Reacties

  1. Patricia
    26 februari 2016 / 2:29 pm

    Wouw wat een mooie dingen! Ik meen het echt ik ben poepiejaloers.
    Ik heb veel pogingen gedaan maar het lukt mij niet!!! Veel plezier met de workshop. Xxx

    • Marieke
      29 februari 2016 / 12:30 pm

      Wellicht kan een haakworkshop je ook helpen πŸ˜‰

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge