Dag lieve schoonvader

Afscheid nemen, ik ben er niet zo goed in, ondanks dat ik al meerdere malen mocht oefenen en toch deed ik het vandaag. Voor degene die het gemist hebben, vorige week dinsdag overleed mijn schoonvader, na anderhalf jaar vechten tegen Alzheimer en de laatste twee weken ook tegen de gevolgen van een herseninfarct of TIA. 

Gisteren hadden we al de condoleance, waar aardig wat mensen afscheid namen van de meest lieve en grappige schoonvader die ik ooit heb gehad (officieel heb ik er ook maar één gehad ;)) Hij lag er zo vredig bij, alsof je kon zien dat hij zijn rust terug gevonden heeft.  

Het was superfijn om te zien dat ook onze vrienden de moeite hebben genomen om langs te komen, ondanks dat het niet om de hoek was.  

Vanmorgen namen we nogmaals afscheid van mijn schoonvader, sloten we met zijn allen (schoonmoeder, schoonzus, zwager, Eriks twee oudste kinderen, hun moeder en haar man) de kist. Ik vond het heel bijzonder om dit met zijn allen te doen. Daarna reden we mijn schoonvader, op een speciale kar, door het mooie park wat achter het uitvaartcentrum lag, naar het crematorium. De kist werd naar binnen gedragen, langs alle genodigden die er al waren. Alleen dat was al indrukwekkend. 


Nadat de kist netjes was neergezet in de knusse aula en de bloemen weer helemaal goed lagen, mochten we nog even naar de familiekamer voor wat drinken en een kletspraatje. Iets na twaalven worden we opgehaald. Er zit nog niemand in de aula als wij binnenkomen, maar al snel is de aula helemaal gevuld met familie en vrienden, die binnenkomen op een nummer van James Last. 

De uitvaartbegeleidster nam het woord en vroeg Eriks oudste twee naar voren om kaarsjes aan te steken. Ook namens Luca en Giulia. Een erg mooi gebaar. Hierna volgt My Way van Frank Sinatra. 

Mijn schoonmoeder mag daarna spreken en wauw wat heb ik bewondering voor haar. Ze is zo sterk en ze spreekt zo mooi. Ook hierna volgt er weer muziek. Home sweet home van het Westlands Mannenkoor. 

Als het nummer is afgelopen mag mijn schoonzus spreken, ze wordt bijgestaan door Erik. Wederom wordt er mooi gesproken. Meteen erna mag een nichtje van het gezin ook nog een gedicht voordragen. Dit wordt afgesloten met een nummer van The London Choral, Stay with me till the morning. 

Het geheel wordt afgesloten door mijn zwager die zijn dank uitspreekt. Wederom volgt er muziek, nu van Maastrichter Staar, Land of Hope and Glory. 

Als iedereen gesproken heeft sluit de uitvaartbegeleidster het af met een hele mooie tekst en wordt Time to Say Goodbye ingezet van Andrea Bocelli. Dit nummer maakt zoveel los bij iedereen, dat de tranen over onze wangen rollen. 

Er wordt nog een laatste groet aan mijn schoonvader gebracht en dan is het tijd om de laatste condoleances in ontvangst te nemen. 

Ook nu ben ik dankbaar dat een lieve vriendin van ons er is, samen met haar broer. Ik vlieg haar in de armen en samen huilen we. Ieder om ons eigen verdriet. En daarna omhels ik haar broer. Ook Erik vindt troost bij hen en dat is zo fijn om te zien. 

We praten nog na met familieleden en vrienden en dan is het tijd om te gaan. 

Dag lieve schoonvader, we gaan je heel erg missen! Maak er een mooi feestje van, daar waar je nu bent. 

Liefs Marieke 

Volg:

11 Reacties

  1. 8 februari 2017 / 8:49 pm

    Wat een bewondering voor jou schoonmoeder, getuigd hoe sterk ze is! Krijg kippenvel van jou verhaal.

    • Marieke
      8 februari 2017 / 12:58 pm

      Dank je wel Dewi! X

  2. Patricia
    7 februari 2017 / 9:10 pm

    Heel mooi geschreven moet er gewoon van huilen.
    Ik ken jullie niet maar toch ook weer wel.
    Ik denk aan jullie dikke kus

    • Marieke
      8 februari 2017 / 8:44 am

      Dank je wel laiverd!
      En nog bedankt voor je brief! Je krijgt er snel eentje terug!

  3. 7 februari 2017 / 8:41 pm

    Ah. Het kippenvel stond op mijn huid, bij het gedeelte waar Time to say goodbye werd gespeeld. Ik kan me zo levendig voorstellen wat het bij iedereen moet hebben losgemaakt. Het is zo definitief en dit nummer bevestigd dat alleen nog maar. Lieve Marieke: heel veel sterkte voor jullie allen! Afscheid doet pijn, elke keer.. x
    Cynthia onlangs geplaatst…Wat vinden jullie van mijn blonde lokken?My Profile

  4. Essie
    7 februari 2017 / 8:27 pm

    Ik lees het met tranen in mijn ogen en voel het verdriet. Sterkte lieverds. Neem de tijd het te verwerken en een plekje te geven.

    • Marieke
      8 februari 2017 / 8:43 am

      Gaan we doen Essie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge