Buisjes

Zes uur is het, als de wekker gaat. Erik staat vandaag wat later op, hij brengt Giulia namelijk naar het kdv. We gaan allebei uit bed, ik ga meteen naar Giulia toe. Ze ligt nog heerlijk te slapen. En het is gewoon zielig dat ik haar wakker moet maken, maar het is helaas niet anders. Ik maak haar wakker en ga haar meteen wassen en aankleden. Als we klaar zijn, geef ik haar de fles. Ik hoop maar dat Luca niet wakker wordt nu, want hij moet nuchter blijven. En ik kan het hem niet uitleggen dat hij niks mag hebben omdat hij buisjes krijgt vandaag en onder narcose moet. Maar gelukkig slaapt hij door totdat de fles leeg is en zelfs nog wat langer.
Erik en ik willen hem samen wakker maken, maar hij zit al recht op in bed. Ik haal hem eruit en hij mag lekker op de bank zitten en Bumba kijken. En nog wat water drinken tot half acht.
Erik kroelt nog even met de kinderen.
En gaat daarna weg. En ik ga ook maar even wassen en aankleden. Daarna ga ik nog even wat was opruimen van van de week.
Tegen half negen gaan Luca en ik richting de auto, aangezien we mijn moeder nog even op gaan halen, want ze gaat mee.

Als we om tien voor half tien op de afdeling komen, zijn er al aardig wat kinderen. Wij moeten om half tien aanwezig zijn, dus ik ben benieuwd hoe laat Luca geopereerd wordt.
Om tien uur zitten we nog steeds te wachten en ook de mensen die voor ons aan de beurt zijn zitten nog te wachten.
Ik hoor twee verpleegkundigen tegen elkaar iets zeggen over uit lopen. En ik besluit om even te gaan vragen hoe lang het dan uitloopt. De verpleegster zegt dat het nog drie kwartier duurt. Ik vind dat persoonlijk echt niet kunnen met die kleintjes, maar goed ik kan er toch niets aan veranderen.
Om half elf krijgt Luca een zetpil en vloeistof in gespoten waar hij slaperig van wordt.

En om elf uur is hij dan eindelijk aan de beurt. We gaan naar de OK toe.
Ik verbaas me, tijdens het wegmaken van Luca, over mezelf. Ik houd het droog. En zodra we weglopen, biggelt er toch een traan over mijn wang. Maar dat komt gewoon door het ontzwangeren 😉
Na vijf minuten word ik alweer opgehaald. En mag ik bij Luca gaan zitten tot hij wakker wordt. Dat duurt toch zeker twintig minuten. Maar dan is hij er weer. Een beetje versufd om zich heen kijkend, dringt het ineens tot hem door dat hij pijn heeft en hij begint te jammeren. Al snel worden we opgehaald en mogen we terug naar de afdeling.
Luca wil al meteen van alles, maar dat gaat niet. Hij drinkt en eet wat. Maar daarna begint hij echt oorverdovend te huilen en wil hij helemaal niks meer. Ik ga vragen wanneer we naar huis mogen en ik krijg te horen dat we mogen gaan. Wat heel fijn is.
Nadat we mijn moeder hebben weggebracht, rijd ik meteen door naar huis. Luca is in slaap gevallen. En ik kan hem zonder problemen overleggen.

Hij slaapt ruim twee uur.
In de tussentijd krijg ik foto’s van Giulia die ook ligt te slapen.

En ook krijg ik een telefoontje van een goede vriendin van ons. Haar man heeft een ernstig ongeluk gehad en is overgebracht naar het ziekenhuis.
Hij wordt geopereerd aan diverse breuken. Ook was zijn ademhaling even weg en bleef een tijd onstabiel, maar inmiddels is dat weet stabiel en is hij buiten levensgevaar. Godzijdank heeft hij een engeltje op zijn schouder gehad, want als ik de foto in de link zo zie, had het ook heel anders kunnen aflopen.

http://m.gva.be/cnt/dmf20141009_01311793/zware-kop-staartbotsing-tussen-twee-vrachtwagens-op-e19-kan-zelfs-de-avondspits-verstoren

Luca is inmiddels wakker en lijkt vrolijk, maar schijn bedriegt. Gelukkig duurt deze boze bui niet lang. En komt hij daarna lekker bij mij op de bank zitten. Hij eet rozijntjes, drinkt wicky en kijkt Bumba.

Erik is inmiddels ook op de hoogte van het ongeluk. En is goed van slag. Het feit dat hij bijna zijn beste vriend kwijt was, raakt hem enorm.
Erik haalt Giulia op en als hij thuiskomt heb ik het eten al klaar.

Na het eten hijsen we Giulia en Luca alvast in hun pyjama’s en Erik gaat om zeven uur weg. Hij heeft weer cursus vanavond. Luca zwaait hem nog uit en daarna gaan we tanden poetsen en leg ik hem op bed. En ook Giulia ligt al te slapen in de box. Ik leg haar op bed en hoop maar dat ze blijft slapen. Als ik terug kom in de woonkamer zie ik dat het pas kwart over zeven is. Dat lukt ons normaal niet eens met zijn tweeĂ«n. Dus ik ben best trots op mezelf. Ook al ligt Giulia inmiddels alweer bij mij op schoot 😉

Fijne avond!!

Volg:
Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge